‏ Psalms 138

Айдымчылар топарының ёлбашчысына. Давудың мезмуры.

1Я Реб, мени сынаярсың ве танаярсың!
2Отурып-туршумы Өзүң билйәрсиң,
пикирлерими узаклардан аңярсың.
3Йөрейшими, ятышымы ызарлаярсың,
мениң әхли ёлларымы Сен танаярсың.
4Хениз агзымдан бир сөз чыкманка,
я Реб, Сен оны эййәм долы билйәрсиң.
5Ызымдан, өңүмден Сен гуршаярсың,
Сен үстүме Өз элиңи гойярсың.
6Муны билмек мениң үчин җуда аҗайып,
ол белент, мен оны аңып билемок.
7Сениң Рухуңдан нирә гидейин?!
Сениң хузурыңдан нирә гачайын?!
8Гөклере галсам, ол ерде Сен бар!
Өлүлер дүнйәсине инсем,
ол ерде Сен бар!
9Сәхериң ганатларына мүнүп,
деңзиң иң узак еринде чадыр гурунсам,
10хатда ол ерде-де элиң ёл гөркезер маңа.
Сениң голуң мени сөйгетләр.
11Дийсем: «Гой, түмлүк мени бүресин,
мени гуршан ягтылык гиҗә өврүлсин».
12Сениң үчин түмлүк гараңкы дәлдир!
Гиҗе хем гүндиз ялы ягтыдыр,
Сениң билен түмлүк-де ягтылык дейдир.
13Сен мениң ичгошларымы яратдың,
энем гөвресиндекәм Сен шекил бердиң.
14Мен Саңа өвги айдярын,
чүнки мени аҗайып, тәсин яратдың.
Аҗайыпдыр Сениң ишлериң,
муны җуда оңат билйәндир калбым.
15Пынханлыкда ярадылан махалым,
ериң чуңлукларында эмеле гелен махалым,
Сенден гизлин дәлди мениң сүңклерим.
16Хениз шекилсизкәм мени гөзлериң гөрди,
маңа белленилен гүнлериң хич бири хениз гелмәнкә,
оларың хер бири Сениң китабыңда эййәм язылгы.
17Эй, Худай, пикирлериң маңа нәхили эзиз!
Оларың сан-саҗагы ёк!
18Эгер санайын дийсем, оларың саны чәгеден-де көп,
олары санап билседим, Сен дек яшардым узак.
19Эй, Худай, эрбет адамлары Сен ёк этседиң!
Эй, ганхорлар, айрылың менден!
20Олар Сен барада бетпәллик билен гүрлейәр,
душманларың адыңы ерликсиз ере агзаяр.
21Я Реб, Сени йигренйәнлери мен йигренйәрин,
Саңа гаршы баш галдырянлары неҗис сайярын.
22Олары бүтинлей мен йигренйәрин,
мен олары душман сайярын.
23Эй, Худай, мени барла-да, йүрегими бил!
мени сына-да, пикирлерими бил!
24Гөр, мен эрбет ёлдан барян болмайын,
эбедилик ёлуна мени угрукдыр.