Psalms 140
Давудың мезмуры
1Я Реб, Сени чагырярын, тиз дадыма етишдат-перядымың сесини эшит!
2Хузурыңда догам сайылсын хошбой түссе дей,
эллерими галдырышым – агшам гурбанлыгы дей.
3Я Реб, гаравул гой мениң агзыма,
мениң дилими гора.
4Йүрегим яманлыга йыкгын болмасын,
гүнә эдйән адамлар билен эрбет ишлери этмәйин,
оларың нәз-ныгматларындан асла датмайын.
5Гой, догры ынсан мени урсун, бу ягшылыкдыр,
гой, маңа ол кәесин, бу башыма якымлы яг киминдир,
мениң башым оны, гой, рет этмесин.
Догрудан-да, эрбетлериң ишлерине гаршы дилег эдйәрин.
6Оларың баштутанлары гаядан ашак зыңланда,
мениң сөзлерими эшидер, чүнки олар якымлы.
7Бириниң ер сүренде топрагы агдаршы ялы,
бизиң-де сүңклеримиз өлүлер дүнйәсиниң агзында чашар.
8Мениң гөзлерим Саңа дикилги, я Хөкмүрован Реб!
Сени пена эдинйәрин, мени горагсыз гойма!
9Мени гора оларың дузакларындан
хем-де беткәрлериң – гапанларындан.
10Гой, эрбетлер өз торларына дүшсүн,
мен болса саг-аман гечип гидейин.
Copyright information for
TukCyr16