Psalms 141
Давудың маскили, говакдака айдан догасы
1Мен гаты сес билен Реббе перят эдйәрин,гаты сес билен Реббе мен ялбарярын.
2Онуң өңүне арз-халымы дөкйәрин,
Онуң өңүнде гайгыларымы беян эдйәрин.
3Рухум тапдан дүшен махалы,
Сен билйәнсиң мениң ёлумы!
Йөрейән ёдамда маңа дузак гурдулар.
4Сагыма бак-да, гөр:
хич ким маңа хормат гоймаяр,
маңа инди гачалга-да ёк,
хич ким җанымың гайгысыны этмейәр.
5Я Реб, Саңа перят эдйәрин,
диййәрин: «Сен – мениң пенам,
дирилер диярында – мениң несибәм».
6Мениң перядыма дыкгат бер,
чүнки гаты песелендирин.
Аңтаянлардан мени халас эт,
чүнки олар менден гүйчлүдир!
7Зындандан азат эт мени,
адыңа шүкүр эдейин!
Я Реб! Маңа җомартлык эдениң үчин,
догрулар мени гуршарлар.
Copyright information for
TukCyr16