Psalms 39
1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. Давудың мезмуры.2Мен интизар болуп, Реббе гарашдым,
Ол маңа тарап эглип, перядымы эшитди;
3мени хеләкчилик горпундан,
батгалык лайындан чыкарып алды;
аякларымы гаяның үстүнде дурзуп,
Ол мениң әдимлерими беркитди.
4Ол мениң агзымда бир тәзе нагма –
Худайымыза алкыш нагмасын гойды;
көплер муны гөрүп горкарлар,
хем-де Реббе бил багларлар.
5Реббе бил баглаян ынсан нәхили багтлы!
Текепбирлере, ялан худайлара
йүз бермейән ынсан нәхили багтлы!
6Я Бейик Худайым,
Сениң билен деңәр ялы хич ким ёк!
Сениң бизе гөнүкдирилен
гудратлы ишлериң, пикирлериң көпдүр.
Мен олары вагыз эдип, айдасым гелйәр,
йөне олар санардан көпдүр.
7Гурбанлык билен садаканы Сен ислемедиң;
Сен мениң гулакларымы ачдың;
якма гурбанлыгыны, гүнә гурбанлыгыны
талап этмедиң.
8Шонда дийдим: «Ине, гелйәрин;
китапда мен барада язылгы.
9Эй, Худайым, ислегиңи берҗай этмекден леззет алярын;
Сениң кануның хем мениң калбымда».
10Улы җемагатда догрулыгыңы мен вагыз этдим;
Сен билйәрсиң, я Реб, мен агзымы юммадым.
11Сениң догрулыгыңы йүрегимде мен яшырмадым;
садыклыгың, халас эдишиң барада мен гүррүң бердим;
улы җемагатда сөйгиңи, садыклыгыңы
мен гизлемедим.
12Я Реб, Өз мерхеметиңи менден аяма;
Сениң сөйгиң ве садыклыгың,
гой, элмыдама мени горасын.
13Чүнки сансыз бела-бетер мени гуршады;
өз этмишлерим мениң башымдан инди;
гөрүп билмейән:
олар башымың сачындан хем кән,
пагыш-пара болды мениң йүрегим.
14Я Реб, мени халас этмеги ниетиңе сал;
я Реб, тиз етиш мениң дадыма.
15Җаныма каст эдйәнлериң хеммеси,
гой, утанҗа галсын, йүзи гызарсын;
башыма гелен күлпетлере шат болянлар,
ызына өврүлип, масгара болсун.
16Маңа «хай, хай!» диййәнлер
утанчларындан яңа, гой, довла дүшсүн.
17Сени агтарянларың бары
Сенде бегенип, шадыян болсун;
«Реб бейикдир!» дийип,
халас эдишиңи сөййәнлер дынгысыз айтсын.
18Мен болса гарып ве мәтәчдирин,
йөне Таңры маңа гамхорлык эдер;
Сенсиң көмегим хем Халасгәрим,
эгленме, эй, мениң Худайым!
Copyright information for
TukCyr16