‏ Psalms 49

1Асафың мезмуры. Нагма.
Худай, Бейик Худай гүрлейәр,
гүндогардан гүнбатара ченли
ер йүзүни чагыряр.
2Гөзеллигиң найбашы болан Сиондан
Худай парлаяр.
3Худайымыз гелйәр, үмсүм дәлдир Ол:
Онуң өңүнде от бар әхли зады ялмаян,
төверегинде – гүйчли гай-тупан.
4Ол халкына казылык этмеклик үчин
Ери, Гөги шаятлыга чагыряр:
5«Йыгнаң яныма садыкларымы –
гурбанлык аркалы әхт баглашанларымы».
6Гөк ыглан эдйәр Онуң догрулыгыны,
чүнки казылык эдйән – Худайың Өзи. Села
7«Мен гепләйин, сен хем диңле, эй, халкым;
Мендирин Худайың, сениң Худайың,
эй, Ысрайыл, саңа гаршы шаятлык Мен эдейин.
8Гурбанлыкларың үчин Мен сени язгарҗак дәл,
якма гурбанлыкларың дынгысыз Мениң өңүмде.
9Маңа не өкүз герек сениң өйүңден,
не-де эркеч – сениң агылларыңдан.
10Чүнки җеңңел җандарларының әхлиси –
мүңлерче дагларың хайванлары Мениңки.
11Мен билйәрин дагың әхли гушларыны,
мейдан җандарларының бары Мениңки.
12Эгер аҗыксам-да, саңа айтмарын,
чүнки дүнйә хем ондакы әхли затлар Мениңки.
13Өкүзлериң этини иййәринми Мен?
Эркечлериң ганыны ичйәринми Мен?
14Сен шүкүри гурбанлык бер Худая,
Бейик Худая берен касамларыңы берҗай эт.
15Мени чагыр мушакгат гүнде,
сени халас эдерин,
Маңа шөхрат айдарсың шонда».
16Эмма Худай эрбет адама шейле диййәр:
«Парзларымы агзамага,
әхтими дилиңе алмага нәме хакың бар?
17Чүнки Мениң тербийәми йигренйәрсиң сен,
сөзлерими еле совурярсың сен.
18Бир огрыны гөреңде, оңа гошуляң,
зынахорлара шәрикдеш боляң.
19Яманлыга бердиң сен өз агзыңы,
сениң дилиң дүзйәр хиле-пирими.
20Сен отурып, доганыңа гаршы геплейәң,
өз эҗеңиң оглуна мыҗабаты йөңкейәң.
21Сен булары этдиң, Мен гүрлемедим,
сен Маңа хем өзүң ялыдыр өйтдүң.
Эмма Мен саңа кәйәрин,
гөз алныңда этмишлериңи гоярын.
22Эй, Худайы унуданлар, бу барада ойланың,
ёгса Мен сизи парча-парча эдерин,
сизи халас эден тапылмаз.
23Шүкүр садакасыны берйән Мени сылаяр;
Мен өз ёлуны догры тутаны халас эдерин».