‏ Psalms 72

ҮЧҮНҖИ КИТАП

(72 – 88‑нҗи мезмурлар)

Асафың мезмуры

1Догрудан-да, Худай Ысрайыла
йүреги пәк боланлара ягшыдыр.
2Йөне тас бүдрәпди мениң аякларым,
тас тайыпды мениң гадамларым.
3Чүнки текепбирлере гөриплик этдим:
олар эрбетлик эдйән-де болса,
абадан дурмушларының бардыгыны гөрдүм.
4Чүнки олар җебир чекмейәне меңзейәр,
оларың сагдын, семиз беденлери бар.
5Олар бейлекилер ялы азап чекмейәр,
бейлекилер ялы кынчылыга
дучар болмаяр.
6Шоңа гөрә текепбирликлери
боюнларыны монҗук кимин безейәр,
зулум олары эгинбаш кимин бүрейәр.
7Ягдан яңа габаряр оларың гөзи,
гөвүн хыялларындан долуп-дашяр йүреги.
8Олар яңсылаяр, бетпәл гүрлейәр,
гопбамсырап, зулум билен горкузяр.
9Оларың агызлары гөклере хүҗүм эйлейәр,
диллери болса ерде бош затлары яңраяр.
10Шонуң үчин Худай халкы шолара тарап өврүлйәр,
оларың гепине гулак габардяр.
11Текепбирлер диййәр: «Худай биләермикә?
Бейик Худай мундан хабарлымыка?»
12Ине, текепбирлер шейле гүрлейәр;
олар элмыдама гайгысыз-гамсыз,
өз байлыгыны артдыряндырлар.
13Мен бидерек ере калбымы пәк саклапдырын,
гүнә этмекден сакланыпдырын.
14Чүнки узаклы гүн кынчылыга сезевар болдум,
хер сәхерде мен эҗир чекдим.
15«Мен хем шолар ялы гүрлеҗек»
диен болсадым,
онда Худайың халкының өңүнде
дөнүк болардым.
16– 17Муңа акыл етирҗек болуп пикире батдым,
эмма тә Худайың мукаддес өйүне гирйәнчәм,
бу маңа җуда кын болуп гөрүнди.
Шондан соң эрбетлериң соңуна дүшүнип галдым.
18Догрудан-да, Сен сүрчек ерлерде гойдуң олары,
харабалыга дүшер ялы этдиң олары.
19Олар бир салымда вес-вейран болды,
вехимден яңа ёк болуп гитди!
20Эй, Таңры Сен пейда болан вагтыңда,
дүйш гөрүп оянылан пурсатдакы дей,
пуҗа чыкарарсың хыялларыны.
21Калбым хасратдан яңа долуп-дашанда,
йүрегим санҗым-санҗым боланда,
22надан болуп, дүшүнмәндирин,
хайван кимин болупдырын Сениң өңүңде.
23Йөне шонда-да мыдама Сениң билендирин,
Сен тутярсың мени голумдан.
24Несихатларың билен маңа ёл гөркезйәрсиң,
соңунда мени хормат билен кабул эдерсиң.
25Мениң гөклерде Сенден башга кимим бар?
Сениң билен ерде-гөкде ёк мәтәчлигим.
26Теним, йүрегим ысгындан дүшйәр,
йөне Худай йүрек кувватым, бакы несибәм.
27Догрудан-да, Сенден узаклашянлар ёк болуп гидер,
Өзүңе бивепалык эденлери Сен ёк эдерсиң.
28Мениң үчин болса Худая якынлашмак ягшыдыр.
Мен Хөкмүрован Ребби өзүме пена эдиндим;
мен Онуң әхли эден ишлерини ыглан эдерин.