‏ Psalms 9

1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. Мут лабенде. Давудың мезмуры.
Алеф 2Мен бүтин йүрегим билен Реббе шүкүр эдерин;
Сениң әхли гудратлы ишлериңи айдып берерин.
3Сенде бегенерин, җоша гелерин,
адыңы тарыплап, нагма айдарын,
я Бейик Худай!
Бет 4Мениң душманларым ызларына дөненде,
бүдрәп, ёк болярлар Сениң өңүңде.
5Чүнки Сен адалатлы алып бардың давамы,
Сен тагтда отурып, чыкардың догры карары.
Гимел 6Миллетлери язгардың, хеләк этдиң эрбетлери,
эбедилик ве бакы өчүрдиң оларың атларыны.
7Мүдимилик вейранчылыкда ёк болды душман,
шәхерлерини ёк этдиң дүйп-тейкарындан,
олары ятламадан галмады нышан.
(Далет, Хе) 8Йөне Реб бакы хөкүм сүрйәндир;
Ол адалатлы хөкүм чыкармак үчин,
Өз тагтыны беркарар этди.
9Ол догрулык билен дүнйә казылык эдйәр,
халклара йүз гөрмезден хөкүм чыкаряр.
Вав 10Реб беркитме болар эзилйәнлере,
беркитме болар мушакгатлык вагтында.
11Адыңы билйәнлер Саңа бил баглар,
чүнки, я Реб, Сен Өзүңи агтарянлары
терк эден дәлсиң.
Зайин 12Сионда месген тутан Реббе нагмалар айдың,
халкларың арасында эден ишлерини җар эдиң.
13Чүнки Ол дөкүлен ганларың хунуны аляр,
олары Өз хакыдасында саклаяр;
эҗир чекйәнлериң перядыны Ол унутмаяр.
Хет 14– 15Я Реб, маңа мерхемет эйле,
гөр мени йигренйәнлерден чекйән дердими;
Саңа әхли алкышларымы җар эдерим ялы,
Сенсиң өлүм дервезелеринден мени халас эйлейән.
Сион гызының ▼

▼Сион гызы – бу Иерусалим халкы диймекдир. Сөзлүге серет.

дервезелеринде
Сениң халас эдишиңе мен шатланайын.
Тет 16Миллетлер газан чукурына өзлери гачды,
гизләп гуран торуна өз аяклары чолашды.
17Чыкаран хөкүминде Реб Өзүни танатды –
эрбетлериң сапалагына өзлерини дүшүрди. Хигаён. Села
Ёд 18Өлүлер дүнйәсине дүшер эрбетлер
ве Худайы унудан әхли миллетлер.
Каф 19Чүнки мәтәч хемишелик унудылҗак дәл,
гарыбың умыды хем бакы йитҗек дәл.
20Галк Сен, я Реб, ынсан үстүн чыкмасын,
миллетлере хөкүм чыкарылсын Сениң өңүңде.
21Я Реб, горка гапла миллетлериң калбыны,
билсин олар, өзлериниң диңе ынсандыкларыны. Села
Ламед 22Я Реб, нәме үчин узакда дуряң?
Нәме үчин мушакгатлык вагты гизленйәң?
23Эрбетлер өз текепбирлигинде ызарлаяр гарыбы;
гой, гуран хилелерине дүшсүн оларың өзи.
Нун 24Чүнки эрбетлер гөвүн хөвеслерине магтаняр,
ачгөзи алкышлап, Саңа бипарх гараяр.
25Текепбирликлеринде Сени агтармаз олар,
пикирлериниң барында «Худай ёк» диййәр.
26Элмыдама үстүнликли боляр оларың ёлы,
(Мем) гөз етирерлеринден Сениң хөкүмлериң ёкары.
Олар әхли душманларының үстүнден гүлйәр.
27Йүрегинде диййәрлер: «Бизи хич зат сарсдырмаз,
несиллерден-несле йүзүмиз яманлык гөрмез».
Пе 28Оларың агзы гаргышдан, алдавдан, зулумдан долы,
диллериниң астында зыян, этмиш бар.
Айин 29Обаларың янында букуда олар отуряр,
бигүнәни гизлин ерде өлдүрйәр;
гөз астына алып, эҗизи олар аңтаяр;
30шириң сүренде букулышы кимин гизленйәр,
гарыбы гарбамага букы ерде гарашяр;
дузак гуруп, гарыбы торларына дүшүрйәр.
31Олар эгилйәр ве япырыляр,
эҗиз-де оларың голуна дүшйәр.
32Олар йүрегинде шейле ойлаяр:
«Худай эденлеримизи унутды, йүзүни совды,
Ол асла гөрмейәр муны».
Коф 33Галк Сен, я Реб! Эй, Худай, галдыр элиңи,
ядыңдан чыкарма Сен эҗизлери.
34Нәме үчин эрбетлер Худайы рет эдйәр?
йүрегинде: «Сен хасап сорамарсың» диййәр?
Реш 35Эмма салярсың-а Сен назары!
Өз элиң билен җезаларыны берериң ялы,
догрудан хем гөрйәң азап билен күлпети.
Саңа табшыряндыр эҗиз өзүни;
етимиң хоссары Сенсиң.
Шин 36Эрбет билен беткәриң дөв Сен голуны,
эрбетликлери соңланянча, җезаландыр олары.
37Реб эбеди хем-де бакы Патыша,
Онуң юрдундан йитер миллетлер.
Тав 38– 39Я Реб! Песпәллериң ислегини эшидерсиң,
оларың йүреклерине кувват берерсиң,
етим билен эҗизиң хакыны алмаклык үчин
гулак гоярсың;
аслы топракдан болан ынсандан
мундан бейләк хич ким, гой, эйменмесин.