‏ Psalms 102

Давудың мезмуры

1Реббе алкыш айт, эй, мениң көңлүм,
мукаддес адыны алкышла, эй, тутуш җан-багрым.
2Реббе алкыш айт, эй, мениң җаным,
Онуң эден ягшылыкларыны асла унутма.
3Әхли гүнәлериңи Ол багышлаяр,
әхли дертлериңе Ол шыпа берйәр.
4Өмрүңи габырдан халас эйлейәр,
садык сөйги, мерхемет җыгасыны саңа гейдирйәр.
5Сени өмүрбойы ягшылыклар билен Ол разы эдйәр:
бүргүдиңки ялы тәзеленйәр сениң яшлыгың.
6Реб эзиленлериң әхлиси үчин
берҗай эдйәр хак-адалаты.
7Ол Муса гөркезди Өз ёлларыны,
ысрайыл халкына – Өз ишлерини.
8Реб рехимдар ве мерхеметли,
садык сөйгә бай ве гиң гөвүнли,
9Ол бизи хемише язгарып дурмаз,
Өз гахарыны бакы сакламаз.
10Ол бизе гүнәлеримизе гөрә гаранок,
языкларымыза гөрә Ол гайтаранок.
11Чүнки гөклер ерден нәхили белентде болса,
Реббиң садык сөйгүси Ондан горкянлара шонча-да бейик.
12Гүндогар гүнбатардан нәхили узакда болса,
шонча-да Ол гүнәлеримизи бизден айыряр.
13Атаның өз огулларына рехим эдиши кимин,
Реб хем Ондан горкянлара эдйәр рехими.
14Чүнки ничик ярадыландыгымызы Ол билйәр,
бизиң бир топракдыгымыз ядына дүшйәр.
15Ынсан өмри ота меңзейәр,
мейдан гүли кимин олар гүллейәр,
16үстүнден шемал өвүсйәр: ол хем ёк боляр;
өңки ери оны инди хич танамаяр.
17– 18Эмма Ребден горкянлар үчин,
эзелден эбедә ченли довам эдйәр Онуң сөйгүси.
Реббиң әхтини саклап,
буйругыны берҗай эдйәнлер үчин,
Реббиң гутулышы довам эдйәр несиллербойы.
19Реб тагтыны гөклерде беркарар этди,
Онуң шалыгы әхли ере хөкмүровандыр.
20Эй, Реббиң эдермен перишделери –
Онуң буйрукларыны берҗай эдйәнлер,
Онуң айдан сөзүне табын болянлар,
Ребби алкышлаң!
21Эй, Онуң ислегини берҗай эдип,
Оңа хызмат эдйән мелеклери,
Ребби алкышлаң!
22Эй, Онуң хөкүм сүрйән ерлериндәки
ярадан затларының әхлиси,
Ребби алкышлаң!
Эй, җаным, Ребби алкышла!