‏ Psalms 103

1Реббе алкыш айт, эй, мениң җаным!
Сен нәхили бейик, я Бейик Худайым!
Шөхрата, шөвкете бесленйәнсиң Сен!
2Сен нуры дон кимин геййәң,
гөклери чадыр дек герйәң.
3Сен отагларыңы сувларың үстүнде гуряң,
булутлары Өзүңе сөвеш арабасы эдинйәң,
елиң ганатларына мүнүп айланяң.
4Сен илчилери еллер дек эдйәң,
эмелдарлары от-алав эдйәң.
5Сен ери бинятларының үстүнде гурдуң,
ол сарсмаз асырларбойы.
6Сен оны чуңлуклара беследиң,
даглар сувларың астында галды.
7Сувлар Сениң кәйинҗиңден ыза чекилйәр,
гүррүлдиңиң сесини эшидип, гачяр.
8Олар даглардан ашып, җүлгелере –
Сениң олар үчин беллән ериңе инйәр.
9Сувлар гайдып ер йүзүни өртмесин дийип,
олар гечмесин дийип, бир серхет гойдуң.
10Сен чешмелери җүлгелере акдыряң,
олар дагларың араларындан акяр.
11Әхли мейдан хайванларыны хем сува якяр,
гуланлары сувдан гандыряр.
12Гөк гушлары чешмелериң бойнунда месген тутуняр,
япракларың арасындан олар сайрашяр.
13Сен даглары белентликдәки месгениңден суваряң,
Сениң ишлериңиң мивесинден ер канагатланяр.
14Ынсанлар, маллар топракдан азыгыны эдинсин дийип,
олар үчин галла, отлар өсдүрйәң:
15ынсан калбыны шатландырян шерабы,
онуң йүзүни ялдырадян зейтун ягыны,
ынсан йүрегине кувват берйән чөреги.
16Реббиң агачлары –
Онуң отурдан Ливан кедрлери бол суварыляр.
17Ол ерде гушлар хөвүртгелейәр,
онуң чүр башында леглек хөвүртге гуряр.
18Белент даглар даг гечилери үчиндир,
байырлар торсуклара пенадыр.
19Ол мөвсүмлери кесгитлемек үчин Айы яратды,
Гүн хем өз яшмалы вагтыны билйәр.
20Гиҗе боляр Сен гараңкы дүшүрениңде,
әхли җеңңел хайванлары җанланяр шонда.
21Ав үчин арсланлар арлаяр,
олар Худайдан рыскларыны дилейәр.
22Гүн догяр, олар ыза чекилйәр,
сүренлерине гирйәр-де, ятяр;
23ынсан өз ишине уграяр,
агшама ченли ол зәхмет чекйәр.
24Я Реб, Сениң ишлериң ненең көпсанлы!
Сен оларың барыны этдиң пайхаслы,
Сениң яраданларыңдан ер йүзи долы.
25Ине, деңиз: ол әгирт ве гиң
ол ерде сан-саҗаксыз сүйрениҗилер,
улулы-кичили җандарлар бардыр.
26Ол ерде гәмилер йүзйәр,
деңиз ичре ойнасын дийип ярадан аждархаң-да бар.
27Рыскларыны вагтында берерсиң дийип,
оларың бары Саңа гарашяр.
28Сен берйәрсиң – олар йыгнаяр,
элиңи ачярсың – нәз-ныгматдан дойяр.
29Сен йүзүңи гизлейәрсиң – олар ховсала дүшйәр,
җанларыны алярсың – олар өз топрагына доланяр.
30Җан берйән демиңи иберйәң – олар ярадыляр,
Сен ериң йүзүни тәзелейәрсиң.
31Гой, Реббиң шөхраты эбеди болсун,
Реб Өз ишлери бабатда шадыян болсун.
32Ол ере середйәр, ол хем титрейәр,
даглара элин дегирйәр – олар түтейәр.
33Мен өмүрбойы Реббе нагма айдарын,
демим барка Худайыма алкыш окарын.
34Мениң ойланмаларым, гой, Онуң гөвнүнден турсун,
чүнки мен Ребде шатланяндырын.
35Гой, гүнәлилер ер йүзүнден ёк болсун,
эрбет адамлар инди асла болмасын.
Реббе алкыш айт, эй, мениң җаным.
Реббе шан-шөхрат болсун!