‏ Psalms 104

1Реббе шүкүр эдиң ве сежде эдиң,
халклар арасында Онуң ишлерини җар эдиң.
2Оңа нагма айдың, Оны шөхратландырың,
әхли гудратлы ишлери барада сиз гүррүң бериң.
3Реббиң мукаддес ады билен магтаның;
Оны агтарянларың йүреги шатлыкдан долсун.
4Реббе, Онуң кувватына сыгының,
дынгысыз Онуң хузурыны агтарың.
5– 6Эй, Реббиң бендеси Ыбрайымың зүряды,
Онуң сайланлары – Якубың несли!
Ятлаң Онуң гөркезен гудратларыны,
мугҗызаларыны, агзындан чыкан карарларыны.
7Ол – Худайымыз Реб,
Ол тутуш ер йүзүне казылык эдйәр.
8– 9Ол әхтини, мүң несле берен сөзүни,
Ыбрайым билен эден әхтини,
Ысхага берен Өз вадасыны
элмыдама ятда саклаяр.
10– 11Дийди: «Мен сизе Кенган юрдуны,
мирасыңыза дүшен пай хөкмүнде берерин».
Муны Якуба тассыклады канун хөкмүнде,
Ысрайыла – мүдими әхт хөкмүнде.
12Шонда олар аз санлыдылар,
гаты аз ве шол ерде гелмишекдилер.
13Гечйәрдилер бир миллетден башга миллете,
бир шалыкдан – башга шалыга.
14Реб олары эзмәге хич ёл бермеди,
шолар себәпли Ол шалара кәеди.
15Дийди: «Сайлап-сеченлериме сиз эл дегирмәң,
пыгамберлериме яманлык этмәң».
16Шонда Реб юрда ачлык дүшүрди,
Онуң әхли азыгыны вейран эйледи.
17Өңлеринден бир адамы ёллады:
Юсуп гул эдилип сатылды.
18Онуң аякларына зынҗыр урулды,
бойны демир халка салынды.
19Реббиң айданлары берҗай болянча,
Онуң сөзи Юсубы сынап барлады.
20Патыша адам иберип, оны бошатды,
халкларың хөкүмдары оны азат эйледи.
21– 22Оңа эмелдарларының үстүнден ыгтыяр берип,
яшулуларына пайхас өвретсин дийип,
Юсубы өз өйүне хоҗайын этди,
тутуш мүлкүне хөкүмдар гойды.
23Онсоң Ысрайыл Мүсүре гелди,
Якуп Хам юрдунда гелмишек болуп яшады.
24Реб Өз халкыны җуда көпелтди,
олары душманларындан кувватлы этди.
25Худай бенделериниң җанына каст этсинлер дийип,
душманларың йүрегинде Өз халкына йигренч дөретди.
26Реб оларың арасына бендеси Мусаны
ве сечип-сайлан Харуныны ёллады.
27Оларың арасында гөркездилер Реббиң аламатларыны,
Хам юрдунда – гудратларыны.
28Реб гараңкы дүшүрди, юрды гараңкыратды,
Муса билен Харун Онуң сөзүнден чыкып билмеди.
29Ол оларың сувуны гана өвүрди.
Оларың балыкларыны гырып ташлады.
30Мүсүр юрды, хатда ша отаглары-да,
гурбагалардан дос-долы болды.
31Реб буюрды, сиңек сүрүси гелди,
чиркейлер тутуш юртларыны долдурды.
32Ол ягыш дерегине долы ягдырды,
тутуш юртларына ялынлы йылдырымлар чакдырды.
33Реб үзүм багларыны, инҗир агачларыны урды,
юртларындакы агачлары чым-пытрак этди.
34Ол буюрды: чекиртгелер,
сан-саҗаксыз ганат багламадык чекиртгелер
хүҗүм эйледи.
35Олар Мүсүрдәки өсүмликлериң барыны ийди,
топрагының хасылыны ювутды.
36Реб өлдүрди Мүсүрдәки новбахарлары –
бар гүйч-кувватлары болан илкинҗи зүрятларыны.
37Соңра Ысрайыллары ол ерден алтын-күмүшли эдип чыкарды,
оларың тирелериниң арасында бүдрән болмады.
38Олар чыкып гайдансоңлар Мүсүр бегенди,
чүнки олар зерарлы үстлерине ховп-хатар абанды.
39Реб өртги хөкмүнде яйды булуды,
гиҗе ышык берсин дийип – алавы.
40Диледилер, Ол бедене иберди,
гөгүң чөрегини болелин берди.
41Ол гаяны ярды, сув чогуп чыкды,
ол чөлүстанлыкда деря дей акды.
42Чүнки Өз бендеси Ыбрайыма
берен мукаддес вадасыны Ол яда салды.
43Ол шатлык билен чыкарды Өз халкыны,
нагма билен чыкарды сечип-сайланларыны.
44– 45Олар Худайың парзларыны саклары ялы,
Онуң канунларыны берҗай эдери ялы,
башга миллетлериң юрдуны олара берди.
Олар шол халкларың экинлериниң хасылыны ордулар.
Реббе шан-шөхрат болсун!