‏ Psalms 106

БӘШИНҖИ КИТАП

(106 – 150‑нҗи мезмурлар)

1«Реббе шүкүр эдиң, чүнки Ол ягшы,
Онуң сөйгүси бакы!» –
2дийип, Реббиң азат эденлери, гой, айтсын.
Ол олары душман элинден халас эйледи,
3олары ят юртлардан йыгнап җемледи:
гүндогардан хем гүнбатардан
демиргазыкдан хем гүнортадан.

4Олар чөл-бееванда сергездан болды,
илатлы шәхере элтйән ёлы тапып билмеди.
5Ачлыгың, тешнелигиң дердинден яңа,
оларда ысгын-мыдар галмады.
6Олар мушакгатларында Ребби чагырды,
Ол хем гөргүлеринден халас эйледи.
7Олар месген тутар ялы шәхере барып етйәнчә,
Ол олары гөни ёлдан йөретди.
8Реббиң садык сөйгүси үчин,
адамзада эдйән аҗайып ишлери үчин,
гой, олар Оңа шүкүрлер этсин.
9Чүнки Ол тешне җаны гандыряр,
аҗыганы нәз-ныгматдан доюряр.
10Олар гараңкылыкда ве түмлүкде яшады,
зынҗырлара, җебир-җепа багланды.
11Чүнки олар Худай сөзүне табын болманды,
Бейик Худайың өвүдине әсгермезлик эдипди.
12Реб агыр зәхмет аркалы олары боюн эгдирди:
йыкылдылар, асла ярдам берен болмады.
13Олар мушакгатларында Ребби чагырды,
Ол хем гөргүлеринден халас эйледи.
14Олары гараңкылыкдан ве түмлүкден чыкарды,
оларың зынҗырларыны гырып ташлады.
15Реббиң садык сөйгүси үчин,
адамзада эдйән аҗайып ишлери үчин,
гой, олар Оңа шүкүрлер этсин.
16Чүнки Ол бүрүнч дервезелери чым-пытрак этди,
демир сөелери икә бөлүп ташлады.
17Өз гүнәли ёллары ве этмишлери зерарлы,
акылсызлар җебир-җепалар чекди.
18Олар иймитиң ислендигини йигренди,
өлүм дервезелериниң агзына барды.
19Олар мушакгатларында Ребби чагырды,
Ол хем гөргүлеринден халас эйледи.
20Ол сөзүни иберди ве шыпа берди,
олары габра инмекден халас эйледи.
21Реббиң садык сөйгүси үчин,
адамзада эдйән аҗайып ишлери үчин,
гой, олар Оңа шүкүрлер этсин,
22шүкүр гурбанлыкларыны, гой, хөдүрлесин,
Онуң ишлерини шатлык нагмасында беян эйлесин.
23Деңиздәки гәмилерде йүзйәнлер,
хайбатлы сувларда сөвда эдйәнлер
24Реббиң ишлерини,
чуңлуклардакы аҗайып ишлерини гөрдүлер:
25Ол буюрды-да, тупанлы гай турузды,
ол хем деңзиң толкунларыны галкдырды.
26Гәмичилер гөге галды, чуңлуга инди,
горкудан яңа җанлары чыкара гелди.
27Серхош кимин ыранып энтирекледи,
акыл-хушлары башындан учды.
28Олар мушакгатларында Ребби чагырды,
Ол хем гөргүлеринден халас эйледи.
29Ол тупаны асудалыга өвүрди,
деңиз толкунлары көшешди.
30Шатландылар, чүнки үмсүмлик болды,
Ол оларың ислән гәми дуралгасына етирди.
31Реббиң садык сөйгүси үчин,
адамзада эдйән аҗайып ишлери үчин,
гой, олар Оңа шүкүрлер этсин.
32Олар халк җемагатында Оны бейгелтсин,
яшулулар меҗлисинде Оны шөхратландырсын.
33– 34Реб юрт илатының эрбетликлери зерарлы,
дерялары өвүрйәр чөлүстанлыга,
сувуң гөзбашларыны – тешне топрага,
берекетли топрагы – шорлук ерлере.
35Ол чөли өвүрйәр как көллерине,
гурак топрагы – сув гөзбашына.
36Ол шол ерде ач-сувсузлары яшадяр,
олар хем яшамак үчин шәхер гуруняр.
37Олар мейданлара экин экйәр, үзүм багларыны отурдяр
хем-де болдан – бол хасылы аляр.
38Худайың берекеди аркалы олар көпелйәр,
Ол мал-гараларыны хич азалтмаяр.
39Эмма мәтәчлер эзъет, мушакгат, хасрат зерарлы,
азалып, боюн эгдириленде,
40Ол шазадаларың үстүне бетнамлык гуйяр,
олары ёл-ёдасыз чөлде сергездан эдйәр.
41Мәтәҗи болса гөргүлеринден дындыряр,
онуң машгаласыны сүри кимин көпелдйәр.
42Йүреги догрулар муны гөрүп шатланяр,
эрбетлер болса агзыны юмяр.
43Пайхасы болан муңа үнс берсин,
Реббиң садык сөйгүсини аңласын.