‏ Psalms 108

1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. Давудың мезмуры
Дымма, эй, сенамың Худайы!
2Чүнки эрбетлер, хилегәрлер маңа гаршы агзыны ачып,
яланчы диллери билен гаршыма олар геплейәр.
3Олар йигренч сөзлери билен мени гуршаяр,
себәпсиз ере мениң билен урушяр.
4Мен олар үчин дога-дилег эдйәрин,
олар болса сөйгиме дерек мени язгаряр.
5Олар ягшылыгыма яманлык эдйәр,
сөйгиме дерек мени йигренйәр.
6Олар шейле диййәр:
«Гой, онуң гаршысына эрбет адам чыксын,
гаралавҗы онуң сагында дурсун.
7Ишине гараланда, айыплы чыксын,
онуң дога-дилеги гүнә сайылсын.
8Онуң гүнлери санлыҗа болсун,
башга онуң орнуны алсын.
9Онуң чагалары, гой, етим болсун,
аялы хем дул болуп галсын.
10Чагалары энтәп, гой, гедай гезсин,
харабалыкларындан чыкарылып, чөрек дилесин.
11Сүйтхор онуң бар задыны гарбасын,
агыр зәхметиниң рәхнетини кесеки гөрсүн.
12Хич ким оңа, гой, мерхемет этмесин,
етимлерине хич кимиң хайпы гелмесин.
13Гой, онуң несли кесилсин,
гелҗекки несилден онуң ады, гой, өчүрилсин.
14Аталарының гүнәси элмыдама Реббиң өңүнде,
гой, ятланылсын,
эҗесиниң языгы өчүрилмесин!
15Гой, гүнәлери элмыдама Реббиң өңүнде болсун,
ер йүзүнде ятланмаз ялы, гой, Ол оны кесип ташласын.
16Чүнки ол мерхемет этмеги яда салмады,
гайтам гарыбы, мәтәҗи, йүреги гамлыны
өлдүрҗек болуп, олары ызарлап гезди.
17Ол гаргышы сөйди; гой, гаргышы өз башындан инсин,
ол хич киме ягшылыгы арзувламады,
гой, оңа-да хич ким ягшылыгы арзув этмесин!
18Ол гаргышы дон эдип гейди:
гой, ол сув кимин сиңсин онуң тенине,
яг кимин – онуң сүеклерине.
19Шоңа гөрә, гой, ол эшик кимин оны доласын,
гүнде гушанян гушагы болсун».

20Гой, Реббе мени яманлаянларың,
җаныма гаршы сөз айдянларың алҗак алмыты
шулар дей болсун.
21Эмма Сен, эй, Хөкмүрован Реб,
мениң бәхбидими ара Өз адың хатырасына
Садык сөйгиңиң ягшыдыгы себәпли, мени халас эт.
22Чүнки мен гарып ве мәтәчдирин,
эзъет чекйәр мениң йүрегим.
23Агшам көлегеси дек йитип гидйәрин,
олар мени чекиртге дей какярлар.
24Агыз беклемеден яңа дызымың кувваты гачды,
гөврәм ягсызлыкдан яңа хорланып галды.
25Мени яманлаянлара болдум бир гүлки,
мени гөренлеринде яйкаяр олар башыны.
26Я Реб, Худайым, маңа көмек эт,
Өз садык сөйгиң хатырасына мени халас эт.
27Билсинлер бу ишде Сениң элиң бардыгыны,
я Реб, муны Сениң эдендигиңи.
28Гой, олар гаргаберсин, эмма Сен ак пата берерсиң!
Олар баш галдыряр, эмма масгара болар,
Сениң бендәң болса шадыян болар.
29Мени язгарянлар бетнамлыга бүренсин,
гой, олар рысвалыгыны дон эдип гейсин.
30Мен Реббе көп шүкүр этҗек,
улы җемагатда Оны шөхратландырҗак.
31Чүнки Ол мәтәҗиң сагында дуряр,
оны өлүме хөкүм эдйәнлериң элинден халас эйлейәр.