‏ Psalms 118

Алеф

1Кәмил ёлдан йөрейәнлер,
Реббиң канунына гөрә яшаянлар багтлыдыр!
2Онуң дүзгүнлерини саклаянлар,
тутуш калбы билен Оны агтарянлар багтлыдыр!
3Олар нәхак иши этмейәр,
олар Онуң ёлларындан йөрейәр.
4Буйрукларыңы ыхласлы берҗай этмеги,
Сен эмр этдиң.
5Парзларыңы берҗай эдерим ялы,
хернә үйтгемеседи мениң ёлларым.
6Шонда табшырыкларыңа назар саланымда,
мен утанмарын.
7Адалатлы хөкүмлериңи өвренен чагым,
пәк йүрекден Саңа өвги айдарын.
8Сениң парзларыңы берҗай эдерин,
бүтинлей терк этмегин мени.
Бет 9Яш ынсан ёлуны нәдип пәк саклап билер?
Оны Сениң сөзүңе гөрә горамак билен.
10Сени агтарярын тутуш йүрегим билен,
мени табшырыкларыңдан азашдырма Сен.
11Саңа гаршы гүнә этмәйин дийип,
Сениң вадаңы йүрегимде аяп сакладым.
12Я Реб, Саңа алкышлар болсун!
Маңа өврет Сен Өз парзларыңы.
13Агзыңдан чыкан адалатлы хөкүмлериң барыны,
мен дилим билен ыглан эдйәрин.
14Сениң дүзгүнлериңден леззет алярын,
гөйә әхли байлыга эе болан ялы болярын.
15Буйрукларың барада мен ойланарын,
Сениң ёлларыңа дыкгат берерин.
16Парзларыңдан леззет аларын,
Сениң сөзүңи мен унутмарын.
Гимел 17Яшап, сөзүңи саклап билерим ялы,
Сен бендәңе эт җомартлыгы.
18Кануныңың аҗайыплыгыны гөрерим ялы,
Сен ач мениң гөзлерми.
19Мен бир гелмишек ериң йүзүнде,
Өз табшырыкларыңы гизлеме менден.
20Адалатлы хөкүмлериңе болан күйсегим,
элмыдама пагыш-пара эдйәр мениң йүрегим.
21Сен кәейәрсиң табшырыкларыңдан азашанлара:
текепбирлере хем-де лагнатлылара.
22Утанч билен бетнамлыгы Сен менден айыр,
чүнки дүзгүнлериңи мен сакландырын.
23Хөкүмдарлар отурып, маңа гаршы дил бирикдирйәр,
бендәң болса парзларың барада ой-пикире батяр.
24Сениң дүзгүнлериң – кейпикөклүгим,
олар мениң – геңешдарларым.
Далет 25Мениң җаным гара ере япышяр,
Өз сөзүңе лайыклыкда маңа бер өмри.
26Мен беян эденимде өз ёлларымы,
Сен маңа бердиң җогабы;
өврет маңа Өз парзларыңы.
27Маңа дүшүндир Өз дүзгүнлериңиң ёлуны,
аҗайып ишлериң барада мен ойланайын.
28Гайгы-гамдан яңа җаным басыляр,
Өз сөзүңе лайыклыкда маңа кувват бер.
29Ялан ёллары менден узак эт,
мерхеметиң билен маңа кануныңы өврет.
30Вепалылык ёлуны мен сайлап алдым,
Сениң адалатлы хөкүмлериңи өңүмде гойдум.
31Я Реб, дүзгүнлериңден мәкәм япышдым,
Сен мени утанҗа гойма.
32Табшырыкларыңың ёлундан ылгаярын мен,
чүнки Сен калбымың дүшүнҗесини гиңелтдиң.
Хе 33Я Реб, парзларыңың ёлуны өврет,
мен оны ахыра ченли сакларын.
34Маңа дүшүнҗе бер кануныңы берҗай эдерим ялы,
оны тутуш йүрегим билен сакларым ялы.
35Табшырыкларыңың ёлундан Сен мени йөрет,
чүнки мен ондан алярын леззет.
36Диңе өз бәхбидими арамаз ялы,
Өз дүзгүнлериңе тарап өвүр йүрегими.
37Бош хысырдылардан сов гөзлерими,
Өз ёлларыңда маңа бер яшайышы.
38Өзүңден горкянлара бердиң ваданы:
мен-бендәң бабатда хем тассыкла оны.
39Менден сов горкян масгаралыгымы,
чүнки Сениң адалатлы хөкүмлериң ягшыдыр.
40Җан-тенден күйсейәрин буйрукларыңы,
Өз догрулыгыңда маңа бер яшайышы.
Вав 41Я Реб, Өз берен вадаңа гөрә,
садык сөйгиң гелсин, халас эт мени.
42Шонда өзүми яңсыланлара җайдар җогап берерин,
чүнки Сениң сөзүңе бил баглаяндырын.
43Хакыкат сөзүни бүтинлей алма агзымдан,
чүнки адалатлы хөкүмлериңе умыт баглаяндырын.
44Мен дынгысыз, бакы, эбеди
Сениң кануныңы берҗай эдерин.
45Мен Сениң буйрукларыңы агтардым,
шонуң үчин эрканалыкда гезерин.
46Шаларың өңүнде дүзгүнлериңи айдарын,
хич утанмарын.
47Сениң табшырыкларыңдан леззет алярын,
чүнки олары мен сөййәндирин.
48Табшырыкларыңы сөйүп, олара тарап эллерими герйәрин,
парзларың барада оя батярын.
Зайин 49Өз бендәңе берен сөзүңи ятла,
ол аркалы умыт беренсиң маңа.
50Ол дарыган гүнүмде мениң теселлим,
чүнки Сениң вадаң маңа яшайыш берйәр.
51Текепбирлер мени көп яңсылаяр,
шонда-да кануныңдан йүз өвүрмейән.
52Гадымы адалатлы хөкүмлериң барада ойлананымда,
я Реб, мен тапярын теселли.
53Кануныңы терк эдйән эрбетлери гөренимде,
гахар-газап гуршаяр мени.
54Гелмишек болуп яшан хер бир еримде,
Сениң парзларың айдымым болды.
55Я Реб, Сени гиҗесине мен ятлаярын,
Сениң кануныңы берҗай эдйәрин.
56Мен шейле дурмушы амал эдйәрин:
буйрукларыңы берҗай эдйәрин.
Хет 57Реб – мениң пайым
Сениң сөзүңи сакламагы мен вада этдим.
58Тутуш калбым билен Саңа ялбарярын:
«Өз вадаңа гөрә, маңа мерхемет эйле».
59Өз ёлларым барада ойлананымда,
гадамымы дүзгүнлериңе тарап өвүрдим.
60Табшырыкларыңы берҗай этмеклик үчин
алңасап, олары гиҗикдирмедим.
61Эрбетлериң танаплары маңа дузак болса-да,
Сениң кануныңы мен унутмадым.
62Сениң хөкүмлериң адалатлыдыгы үчин,
яры гиҗе туруп, Саңа өвги айдярын.
63Сенден горкянларың барына,
буйрукларыңы берҗай эдйәнлериң барына
хемра болярын.
64Я Реб, ериң йүзи садык сөйгиңден долы,
маңа өврет Өз парзларыңы.
Тет 65Я Реб, вадаңа гөрә,
Өз бендәңе этдиң Сен ягшылыгы.
66Маңа өврет пайхас билен билими,
чүнки табшырыкларыңа мен иман этдим.
67Эҗир чекмезден өң мен азашыпдым,
эмма инди Сениң сөзүңи берҗай эдйәрин.
68Сен ягшысың, эдйәрсиң ягшылыклары,
маңа өврет Өз парзларыңы.
69Текепбирлер маңа мыҗабат атяр,
мен болса тутуш калбым билен
буйрукларыңы берҗай эдйәрин.
70Оларың йүреклери даша өврүлди, хич зат дуймаяр,
мен болса кануныңдан леззет алярын.
71Сениң парзларыңы өвренмек үчин,
эҗир чекеним маңа ягшылык болды.
72Сениң агзыңың сөзлән кануны
маңа мүңлерче алтын-күмүшден говы.
Ёд 73Сениң эллериң мени ярадып, маңа дурк берди,
табшырыкларыңы өвренерим ялы бер дүшүнҗәни.
74Сенден горкянлар мени гөрүп шатланар,
чүнки Сениң сөзүңе умыт багладым.
75Я Реб, билйәрин: адылдыр Сениң хөкүмлериң,
вепалылыгың себәпли маңа эҗир чекдирдиң.
76Өз бендәңе берен вадаңа гөрә,
садык сөйгиң маңа теселли болсун.
77Рехим эт, гой, мен яшайын
чүнки кануның – кейпикөклүгим.
78Текепбирлер, гой, утанҗа галсын,
чүнки олар нәхак ере шылтак атдылар,
мен болса буйрукларың барада оя батарын.
79Сенден горкянлар дүзгүнлериңи билери ялы,
гой, олар маңа өврүлсин.
80Утанҗа галмазым ялы,
калбым парзларыңда, гой, кәмил болсун.
Каф 81Халас эдишиңе интизар болуп, җаным өртенйәр,
мен Сениң сөзүңе умыт баглаян.
82Сениң вадаңа интизар мениң гөзлерим,
«Хачан теселли берерсиң?» дийип сораян.
83Түсседен заяланан мешик дей болдум,
эмма Сениң парзларыңы мен унутмадым.
84Сениң бендәң гарашмалы хачана ченли?
Аңтайҗыларыма хачан чыкарҗак Сен хөкүмиңи?
85Текепбирлер маңа чукур газдылар,
олар Сениң кануныңа гөрә яшамаярлар.
86Сениң табшырыкларыңың бары ыгтыбарлыдыр,
маңа көмек эт, олар нәхак ере азар берйәрлер.
87Олар мени тас ёк эдипди ериң йүзүнден,
шонда-да буйрукларыңы мен терк этмедим.
88Агзыңың дүзгүнлерини саклап билерим ялы,
Өз садык сөйгиңде маңа бер яшайышы.
Ламед 89Я Реб, Сениң сөзүң гөклерде
бакы беркарар болды.
90Вепалылыгың довам эдйәр несиллербойы,
Сен дүнйәни гурдуң, ол хем мәкәм дур.
91Әхли зат шу гүне ченли беллейшиң дек дур,
чүнки олар Саңа гуллук эдйәрлер.
92Эгер кануның кейпикөклүгим болмадык болса,
ёк болуп гидердим гайгы-гамымда.
93Асла унутмарын буйрукларыңы,
чүнки олар аркалы маңа яшайыш бердиң.
94Мен Сениңки, мени халас эт,
чүнки буйрукларыңа бердим мен дыкгат.
95Эрбетлер мени ёк этҗек болуп, букуда ятяр,
мен болса дүзгүнлериң барада пикире батян.
96Гөрдүм әхли кәмилликлериң чәклидигини,
эмма Сениң табшырыкларың ченденаша гиң.
Мем 97Сениң кануныңы җуда сөййәрин!
Ол узаклы гүн мениң ойланмаларым.
98Сениң табшырыгың мени душмандан пайхаслы эдйәр,
чүнки ол элмыдама мениң аңымда.
99Әхли халыпаларымдан пайхаслы болдум,
чүнки Сениң дүзгүнлериң – ойланмаларым.
100Яшулулардан-да көп аңлаяндырын,
чүнки буйрукларыңы берҗай эдйәрин.
101Сениң сөзүңи сакламак үчин,
әхли яман ёлдан мен гача дурдум.
102Сениң хөкүмлериңден йүз өвүрмедим,
чүнки маңа Сен тәлим бердиң.
103Сениң вадаң маңа нәхили сүйҗи!
Ол агзыма балдан-да сүйҗи!
104Буйрукларың аркалы болдум пайхаслы,
шонуң үчин йигренйәрин хер ялан ёлы.
Нун 105Сениң сөзүң – чыра аякларыма,
ол – ягтылык мениң ёдама.
106Адалатлы хөкүмлериңи берҗай эдерин дийип,
мен касам этдим ве берҗай этдим.
107Мен җебир-җепалар чекдим;
Я Реб, Өз вадаңа гөрә бер яшайышы.
108Я Реб, гурбанлык хөкмүнде кабул эт алкышларымы
хем-де өврет маңа адалатлы хөкүмлериңи.
109Җаным дынгысыз ховп астында болса-да,
Сениң кануныңы унутмаярын.
110Эрбетлер маңа дузак гурса-да,
Сениң буйрукларыңдан азашмаярын.
111Сениң дүзгүнлериң – бакы мирасым,
чүнки олар мениң йүрек шатлыгым.
112Сениң парзларыңы берҗай этмеги
йүрегиме дүвдүм бакы, ахыра ченли.
Самех 113Икийүзлүлери мен йигренйәрин,
Сениң кануныңы болса сөййәрин.
114Сен мениң гизленйән ерим хем-де галканым,
мен Сениң сөзүңе умыт баглаярын.
115Эй, беткәрлер, менден айрылың,
мен Худайымың табшырыкларыны берҗай эдейин.
116Вадаңа гөрә мени сөйгетле, гой, мен яшайын,
өз умыдымдан хич утанмайын.
117Маңа даянч бол, халас болайын,
парзларыңа элмыдама дыкгат берейин.
118Парзларыңдан азашанлары Сен рет эдйәрсиң,
чүнки оларың хилеси пучдур.
119Чөп-чөр кимин ташлаярсың ер йүзүндәки әхли эрбетлери,
шоңа үчин мен сөййәрин дүзгүнлериңи.
120Сениң вехимиңден титрейәр теним,
мен горкярын хөкүмлериңден.
Айин 121Адалатлы ве хак ишлери этдим,
мени сүтемкәрлеримиң элине берме.
122Кепиллендир Өз бендәңиң абаданлыгыны,
текепбирлер эзмесин мени.
123Халас эдишиңе, догры вадаңың берҗай болмагына
мениң гөзлерим интизар галды.
124Бендәңе садык сөйгиңде гара,
парзларыңы өврет Сен маңа.
125Мен Сениң бендәң, пайхас бер маңа,
акыл етирейин дүзгүнлериңе.
126Инди Реббиң херекет этмели вагты,
чүнки ынсанлар боздулар Сениң кануныңы.
127Мен велин алтындан, сап алтындан-да көп
сөййәрин Сениң табшырыкларыңы.
128Догры сайярын әхли буйрукларыңы,
йигренйәрин хер ялан ёлы.
Пе 129Аҗайыпдыр Сениң дүзгүнлериң,
шонуң үчин олары берҗай эдйәрин.
130Сөзлериңиң беяны ягтылык берйәр,
сада ынсанлара дүшүнҗе берйәр.
131Табшырыкларыңа болан күйсегден яңа,
агзымы ачамда-да, хова етмейәр маңа.
132Адыңы сөййәнлере эдишиң ялы,
назар салып, маңа мерхемет эйле.
133Өз вадаңа гөрә мәкәм эт әдимлерими,
хич бир яманлык үстүмден хөкүм сүрмесин.
134Ынсан сүтеминден азат эт мени,
мен Сениң буйрукларыңы берҗай эдейин.
135Бендәңиң үстүне сач йүзүң нуруны,
маңа өврет Өз парзларыңы.
136Гөзлеримиң яшы сил дейин акяр,
чүнки ынсанлар кануныңы берҗай этмейәр.
Тсади 137Я Реб, Сен – догры,
Сениң хөкүмлериң хем адалатлы.
138Сениң буйран дүзгүнлериң
адыл хем-де җуда вепалы.
139Ыхласым мени якып-яндыряр,
чүнки душманларым унудяр Сениң сөзүңи.
140Сениң вадаң өрән ыгтыбарлыдыр,
Сениң бендәң оны сөййәндир.
141Әсгерилмән, кемсидилсем-де,
унутмаярын буйрукларыңы.
142Сениң догрулыгың – бакы догрулык,
Сениң кануның хем хак.
143Мушакгат ве күлпет үстүме инди,
шонда-да табшырыкларыңдан леззет алярын.
144Сениң дүзгүнлериң догры асырларбойы,
маңа пайхас бер, гой, мен яшайын.
Коф 145Тутуш йүрегим билен перят эдйәрин,
Я Реб, маңа җогап бер,
мен парзларыңы берҗай эдейин.
146Сени чагырярын, мени халас эт,
дүзгүнлериңи берҗай эдейин.
147Гүн догманка туруп, перят эдйәрин,
Сениң сөзүңе умыт баглаярын.
148Сениң вадаң барада ойланмак үчин,
гөзлерим узаклы гиҗәни оя гечирди.
149Өз садык сөйгиңе гөрә эшит сесими,
я Реб, адалатыңа гөрә маңа бер яшайышы.
150Мени яман ниет билен ызарлаянлар якына гелди,
олар Сениң кануныңдан узакдадырлар.
151Эмма Сен якынсың, я Реб.
Сениң табшырыкларың әхлиси хакдыр.
152Билйәрдим озалдан бәри:
Сениң дүзгүнлериң бакы беркарар.
Реш 153Җебир-җепамы гөр-де, халас эт мени,
чүнки унутмаян мен кануныңы.
154Хакымы алып бер, азат эт мени,
вадаңа гөрә маңа бер яшайышы.
155Халас болардан узакдыр эрбетлер,
чүнки олар агтармаяр Сениң парзларыңы.
156Я Реб, әгирт Сениң рехимиң,
маңа адалатлы хөкүмлериңе гөрә бер яшайышы.
157Мени аңтаянлар хем-де душманларым көп,
эмма шонда-да дүзгүнлериңден чыкян дәлдирин.
158Йигренч билен гараярын мен дөнүклере,
олар буйрукларыңы берҗай этмейәр.
159Гөр, нәхили сөййәрин буйрукларыңы!
Садык сөйгиңе гөрә бер яшайышы.
160Я Реб, хакыкатдыр Сениң сөзлериң!
Адалатлы хөкүмлериңиң бары асырларбойы.
Шин 161Шазадалар мени нәхак ере аңтаяр,
эмма йүрегим Сениң сөзүңден горкяр.
162Улы хазына эдинен кимин,
Сениң вадаңа бегенйәрин мен.
163Яланы йигренип, оны неҗис сайярын,
мен Сениң кануныңы сөййәрин.
164Сениң адалатлы хөкүмлериң үчин,
гүнде еди гезек Сени шөхратландырярын.
165Улы абаданлык бар кануныңы сөййәнлер үчин,
олар асла бүдремез.
166Я Реб, халас эдишиңе умыт баглаярын,
табшырыкларыңы берҗай эдйәрин.
167Калбым берҗай эдйәр дүзгүнлериңи,
мен олары җуда сөййәрин.
168Берҗай эдйәрин буйрукларыңы, дүзгүнлериңи,
чүнки мениң әхли ёлларым мәлимдир Саңа.
Тав 169Я Реб, перядым, гой, Саңа етсин,
Өз вадаңа гөрә маңа дүшүнҗе бер.
170Ялбарышым, гой, Саңа етсин,
Өз вадаңа гөрә мени халас эт.
171Дилим өвгүлер сачар,
чүнки маңа парзларыңы өвретдиң;
172дилим Сениң вадаңы нагма эдинер,
чүнки табшырыкларыңың әхлиси догры.
173Сениң элиң маңа, гой, ярдам берсин,
чүнки табшырыкларыңа табын болмагы мен карар этдим.
174Я Реб, халас эдишиңи күйсейәрин мен,
Сениң кануныңдан леззет алярын.
175Гой, көңлүм яшасын, Сени шөхратландырсын,
Сениң адалатлы хөкүмлериң маңа, гой, көмек берсин.
176Йитен гоюн кимин азашдым, гөзле бендәңи,
чүнки табшырыкларыңы унутмаярын.