‏ Psalms 21

1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. «Даңдан пейда болян сугунына». Давудың мезмуры.
2Худайым, Худайым, нәме үчин мени терк этдиң?
Нәме үчин халас эдерден,
перядымы эшидерден узакдасың Сен?
3Худайым, гүндизине чагырян, йөне җогап бермейәң,
гиҗесине – эмма рахатлыгы тапмаян.
4Йөне велин мукаддессиң Сен!
Ысрайыл алкышларының үстүнде тагт гурансың Сен.
5Саңа бил багладылар аталарымыз;
ынандылар, Сен хем халас этдиң олары.
6Олар Саңа перят эдип, халас болдулар;
Саңа бил багладылар,
баглан умыдында алданмадылар.
7Мен болса бир гурчук, ынсан дәлдирин:
ынсанларың йүзүгарасы, халкың кемсидйәни.
8Мени гөрйәнлериң бары үстүмден гүлйәр,
башларыны яйкаяр хем яңсылаяр:
9«Реббе табшырыпды өзүни; гой, Ол оны халас эйлесин,
оны азат этсин, чүнки Реб ондан көп разы!»
10Эмма Сенсиң ятгыдан мени чыкаран,
энем гуҗагындакам маңа рахатлык берен.
11Дүнйә инәемде Саңа атылдым,
Сен – Худайым энем гөвресинден чыкалым бәри.
12Менден дашлашма Сен,
чүнки мушакгат якын, көмекчи-де ёк.
13Бирентек өкүзлер мени гуршады,
гүйчли Башан өкүзлери мени габады;
14олар маңа ачярлар агызларыны
парчалайҗы, арлайҗы бир арслан ялы.
15Мен сув кимин дөкүлдим,
богун-богун сөкүлди әхли сүңклерим,
мум кимин мениң йүрегим
гурсагымда пагыш-пара эреди.
16Гүйҗүм күйзәниң дөвүги дек гурады,
дилим-де кентлевүгиме япышды,
чүнки өлүм топрагында Сен мени гойдуң.
17Итлер мениң дашымы алды,
беткәрлер топары мени гуршады,
эл-аякларымы парран дешдилер.
18Әхли сүңклерими санаймалыдыр,
олар маңа середип, томаша эдйәр.
19Өзара пайлашярлар гейимлерими,
эгинбашым үчин биҗе атярлар.
20Эмма Сен, я Реб, узакда болма,
эй, гүйҗүм, етиш мениң дадыма.
21Гылычдан халас эт мениң җанымы,
итиң пенҗесинден – мениң өмрүми.
22Мени ябаны өкүзден Сен халас этдиң,
гутар мени арсланларың агзындан.
23Сениң адыңы доганларыма ыглан эдерин,
җемагатың ортасында Саңа шөхрат айдарын.
24Эй, Ребден горкянлар, Оны алкышлаң!
Эй, Якубың әхли зүряды, Оны шөхратландырың!
Эй, Ысрайылың бар небереси, Онуң өңүнде галпылдаң!
25Чүнки Ол гөргүлиниң гөргүсине бипарх болмады,
оны йигренч саймады,
Өз йүзүни ондан кесе совмады,
гайтам Оңа перят эденде, оны эшитди.
26Улы җемагатда Саңа болар мениң алкышым;
Ребден горкянларың өңүнде
берҗай эдерин өз касамларым.
27Гөргүлилер герк-гәбе ийип доярлар,
Ребби агтарянлар Оны шөхратландырсын!
Йүрегиңиз элмыдама шат болсун!
28Ериң әхли учлары Ребби яда салып, Оңа өврүлер,
халкларың әхли уруглары Оңа сежде эдерлер.
29Чүнки патышалык Реббиңки,
Ол миллетлериң үстүнден сүрйәр хөкүми.
30Оңа сежде эдер дүнйәниң әхли текепбирлери,
өлүм яссыгында ятанларың әхлиси,
җаныны дири саклап билмедиклер-де,
Онуң өңүнде тагзым эдерлер.
31– 32Зүрятлары Оңа гуллук эдерлер,
Таңрының адыны гелҗек несле ыглан эдерлер,
«Таңры муны берҗай этди» дийип,
Онуң халас эдиш хакыкатыны
инди догулҗаклара ыглан эдерлер.