‏ Psalms 37

1Давудың ятланма дилеги
2Я Реб, гахарыңда мени язгарма,
газабыңда мени тербиелеме.
3Чүнки пейкамларың парран гечди ичимден,
Сениң элиң аграм саляр мениң үстүмден.
4Гахарың зерарлы тенимиң абат ери ёк,
гүнәм зерарлы беденимде саглык ёк.
5Чүнки языкларым башымдан агды,
агыр йүк дей маңа аграмын салды.
6Акмаклыгым зерарлы
яраларым ириңледи хем-де порсады.
7Ики бүкүлип, ере язылдым,
мен узаклы гүн яс тутуп гезйән.
8Чүнки ысытмадан долудыр билим,
беденимиң абат ери галмады.
9Халыс тапдан дүшдүм, мыдар галмады,
йүрек ызасындан зар-зар гыгырян.
10Я Таңры, Саңа аян әхли дилегим,
Сенден гизлин дәлдир мениң перядым.
11Йүрегим галпылдап, ысгыным гачды,
мениң гөзлеримиң нуры галмады.
12Дост-ярларым яраларым зерарлы менден дашлашяр,
гоңшуларым-да менден узакда дуряр.
13Җанымың кастындакылар дузак гурярлар;
мениң зелелими гөзлейәнлер
мени йыкмак хакда гүррүң эдйәрлер;
узаклы гүн хиле гурмагы ниет эдйәрлер.
14Мен болса эшидип билмейән кер адам ялы,
гүрләп билмейән лал ынсан ялы.
15Дилсиз-агызсыз кер кимин болдум.
16Чүнки, я Реб, мен Саңа интизардырын;
Сен җогап берерсиң, я Таңры мениң Худайым.
17Дийдим: «Душманларым чекйән җебриме,
гой, бегенмесин,
йыкылмайын, ягыларым, гой, өвүнмесин».
18Чүнки йыкылмага голайландырын,
дынгысыз агырым билен йүзбе-йүздүрин.
19Мен өз языгымы боюн алярын,
гүнәм бабатда хасрат чекйәрин.
20Душманларым болса дири хем гүйчли;
мени нәхак ере йигренйәнлер көпелди.
21Ягшылыгыма яманлык эдйәнлер маңа душмандыр,
чүнки ягшылыга эерйәрин мен.
22Я Реб, мени терк этме!
Узаклашма менден, эй, мениң Худайым!
23Ярдам этмек үчин дадыма етиш,
я, Таңры мениң Халасгәрим!