‏ Psalms 67

1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. Давудың мезмуры. Нагма.
2Худай галкар, душманлары даргадар,
Оны йигренйәнлер өңүнден гачар.
3Сен олары дагадарсың түссәниң дагайшы кимин,
мумуң отда эрейши кимин.
Худайың өңүнден эрбетлер ёк болар.
4Догры адамлар болса шадыян болар,
Худайың өңүнде шатлыкдан җошуп гыгырар,
бегенчден яңа хешелле какар.
5Сиз Худая нагмалар айдың,
Онуң адына өвгүлер айдың.
Булутлара атланып Баряны арша чыкарың,
Онуң ады – Реб.
Онуң өңүнде хешелле какың.
6Мукаддес месгенинде яшаян Худай –
етимлериң атасы, дул хатынларың хоссары.
7Худай ялңызлары өйли-ишикли эдйәр,
туссаглары азатлыга чыкаряр;
питнечилер болса җөвзалы ерде яшаяр.
8Эй, Худай, Сен халкыңа өңбашчылык эдеңде,
чөл-бееванда гадам ураңда,
9Худайың, Синайдакының өңүнде –
Ысрайыл Худайының өңүнде
земин титрәп, гөклерден ягыш гуюлды.
10Эй, Худай, Сен болелин ягыш ягдырдың,
сайлан топрагың тапдан дүшенде, оңа гүйч бердиң.
11Сениң халкың шол топракда яшады.
Эй, Худай, Өз ягшылыгың себәпли
Сен оны мәтәчлере тайынлап гойдуң.
12Таңры буйрук берйәр;
оны җар эдйән аяллар – әгирт бир гошун.
13Олар шейле диййәр:
«Гошунларың шалары гачяр, өкҗе гөтерйәр!»
Өйде галан аяллар болса олҗа пайлашяр.
14Олар ганатлары күмше,
елеклери сап алтына гапланан
кепдерә меңзәр.
Эй, эркеклер, җең-сөвеш гүни
нәме үчин ятырсыңыз агылда?
15Гудратыгүйчли Салмон дагында
душман шалары гарлы харасат кимин даргатды.
16Эй, Башан дагы, Худайың дагы,
чүр башлары көп болан, эй, Башан дагы!
17Эй, чүр башлары көп болан даглар!
Худайың Өз месгени эдип сайлан дагына,
эбеди месген тутҗак дагына
нечүн гөриплик билен середйәрсиңиз?
18Худайың сөвеш арабалары санардан көпдүр,
оларың саны мүңлерче мүңлер.
Таңры оларың арасындадыр,
Ол Синай дагындан мукаддес өйүне гелди.
19Сен ёкары белентлиге чыканыңда,
есирлери Өз ызыңа дүшүрдиң.
Ынсанлардан, хатда битабынлардан
Сен, я Бейик Худай, пач-хырач алдың;
Сен инди бизиң арамызда яшарсың.
20Таңра алкыш болсун!
Ол хер гүнки йүкүмизи гөтерйәр.
Худай бизи халас эйлейәр. Села
21Худайымыз – халас эйлейән Худай,
Хөкмүрован Реб – өлүмден гутарып билйәр.
22Эмма Худай душманларының келлелерини,
гүнәден эл чекмейәнлериң узын сачлы башларыны
күл-оврам эдер.
23– 24Таңры шейле дийди:
«Аягыңы душман ганына батырар ялы,
итлериң-де ондан өз пайыны ялары ялы,
олары Башандан ызына долап,
деңиз чуңлугындан алып чыкарын».
25Эй, Худай, Сениң йөришиң –
Худайым – Патышамың
мукаддес өйүне гелши гөрүнйәр:
26өңден багшылар, сазандалар – олаң ызындан,
депрек чалян гызлар араларында:
27Олар шейле диййәр:
«Эй, сиз, Ысрайылың билинден өненлер!
Улы җемагатда Реббе алкышлар айдың».
28Өңден иң кичилери болан Бенямин баряр,
мәхелледе Яхуданың шазадалары бар,
Зебулун ве Нафталы шазадалары бар,
29Худай өңден белләпди гүйч-кувватыңы,
эй, Худай, бизиң үчин эденлериңи Сен беркит!
30Иерусалимдәки ыбадатхананың хатырасына
миллетлериң шалары Саңа совгат гетирйәр.
31Бу душман миллетлере темми бер,
олар гамышлыкдакы екегапанлар ялы,
сыгырлара аралашан өкүзлер ялы.
Боюн эгдир миллетлери, гой, олар бизе салгыт төлесин;
урушдан леззет тапян халклары даргат!
32Мүсүрден бүрүнчден ясалан затлар, гой, гетирилсин,
Худая совгат гетирмек үчин Эфиоп юрды, гой, алңасасын.
33– 34Эй, ер йүзүндәки шалыклар!
Худая нагмалар айдың,
Таңра, эзелден бар болан гөге Мүнйәне,
алкышлар айдың.
Диңләң, ине, Ол сеси, гудратлы сеси билен сесленйәр.
35Ыкрар эдиң: гүйч Худайыңкыдыр,
Онуң белентлиги Ысрайылың үстүндедир,
Онуң гудраты гөклер үстүндедир!
36Худай Өз мукаддес өйүнде вехимлидир.
Ысрайыл Худайы Өз халкына гүйч-кувват берйәр.
Алкыш болсун, алкыш болсун Худая!