‏ Psalms 68

1Айдымчылар топарының ёлбашчысына. «Лилия» әхеңинде айдылян. Давудың мезмуры.
2Эй, Худай, мени халас эт,
чүнки сувлар бойнума етди.
3Чуң батгалыга батып барярын,
аягымы диремәге хич ер ёк.
Чуң сувлара гирдим,
силлер мени гирдабына гаплады.
4Мен өз перядымдан халыс ядадым,
гурап галды мениң дамагым;
Худайыма гараша-гараша гөзүм күтелди.
5Мени нәхак ере йигренйәнлериң саны
башымың сачындан хем көп;
җаныма каст этмекчи болуп,
ялан ере маңа гүнә япян ягыларым көп.
Мен огурламадык задымы гайтарайынмы?
6Эй, Худай, Саңа мәлимдир мең акмаклыгым,
Сенден гизлин дәлдир мең гүнәлерим.
7Эй, Хөкмүрован Реб, Гудратыгүйчли!
Саңа умыт баглаянлар
мен зерарлы, гой, утанмасын;
Эй, Ысрайыл Худайы, Сени агтарянлар
мен зерарлы, гой, уялмасын.
8Чүнки Сениң хатыраң үчин масгара болдум,
мениң йүзүми утанч бүреди.
9Мен доганларыма гелмишек болдум,
эҗемиң огулларына кесеки болдум.
10Сениң өйүңе болан ыхлас мени көйдүрди,
Саңа дил етирйәнлериң гепи башыма инди.
11Агыз бекләп, гөзяш дөкүп, рухумы сындыранымда,
буларың бары маңа гыҗалат болды.
12Җулы эшик эдиненимде,
оларың агыз-дилине дүшдүм.
13Дервезеде отуранлар мениң гыбатым эдйәр,
серхошлар мен барада айдымлар дүзйәр.
14Я, Реб хошамайлык эт-де,
догамы эшит.
Өз сөйгиңе гөрә,
халас эдиш гүйҗүңиң садыклыгында
маңа җогап бер.
15Халас эт, мен батгалыга батмайын;
мени йигренйәнлерден,
сувларың чуңлугындан халас болайын.
16Сил сувлары мени гирдабына салмасын,
чуңлук мени, гой, ювутмасын,
габыр үстүмден өз агзыны юммасын.
17Я Реб, маңа җогап бер,
чүнки Сениң садык сөйгиң ягшыдыр;
болелин мерхеметиңе гөрә, маңа назар сал.
18Сен гулуңдан Өз йүзүңи гизлеме,
эҗир чекйәрин, тизрәк җогап берсене!
19Маңа якынлаш хем-де халас эт,
душманларымың элинден мени азат эт.
20Сен билйәрсиң мен бабатда айдылян яман геплери,
мениң утанҗымы, бетнамлыгымы.
Сен билйәрсиң әхли душманларымы.
21Рысвалык йүрегими перишан этди –
мен рухдан дүшдүм.
Тесселлә гарашдым, эмма болмады;
гөвүнлик берҗеклери агтардым, эмма тапмадым.
22Олар нахар ерине маңа өт берди,
сувсанымда сирке ичирди.
23Олара өз сачагы, гой, дузак болсун,
мыхманлары үчин бир гапан болсун.
24Гой, гөзлери гараңкырасын, гөрүп билмесин,
олар элмыдама, гой, сандырасын.
25Оларың үстүне Өз газабыңы дөк,
гахарыңың оды оларың үстүне инсин.
26Гой, оларың өйлери чоларып галсын,
чадырларында хич ким месген тутмасын.
27Чүнки олар Сениң уранларыңы ызарлаярлар,
яралан адамларыңың агырысы барада гүррүң эдйәрлер.
28Сен оларың җезасына җеза гош,
олар Сен тарапдан, гой, акланмасын.
29Яшайыш китабындан оларың ады бозулсын,
олар догрулар билен биле, гой, язылмасын.
30Эмма мен бир мәтәч, эҗир чекйәрин,
эй, Худай, халас эт ве гора мени.
31Мен нагмада Худайың адыны өвҗек,
Оны шүкүрлер билен арша чыкарҗак.
32Бу хас көп ярар Реббиң гөвнүне
шахлы, тойнаклы өкүзден я-да бугадан.
33Пес гөвүнлилер муны гөрүп бегенсин,
эй, Худайы агтарянлар, йүрегиңиз галкынсын.
34Чүнки Реб мәтәчлери эшидйәр,
Өз есир халкыны гөзден салмаяр.
35Гой, Оны шөхратландырсын асман билен ер,
деңизлер ве олардакы әхли җандарлар.
36Чүнки Худай халас эдер Сионы,
дикелдер Яхуданың шәхерлерини,
олар орнашып, шол ере эелик эдерлер.
37Бенделериниң несиллери ол ери мирас аларлар,
Онуң адыны сөййәнлер шол ерде месген тутарлар.