‏ Psalms 93

1Я Реб, өч алян Худай,
нуруңы сач, эй, өч алян Худай!
2Галк, эй, ер йүзүниң Казысы,
текепбирлере пәлине гөрә бер җезасыны!
3Я Реб, эрбетлер хачана ченли,
хачана ченли эрбетлер дабараланар?
4Улумсылык сачяр оларың агзы,
өвүнйәр беткәрлериң хеммеси.
5Я Реб, олар халкыңы эзйәр,
Сениң миллетиңе эҗир чекдирйәр.
6Олар дул хатыны, гелмишеги өлдүрйәр
хем-де етимлериң ганына галяр.
7Диййәрлер: «Реб гөрмейәр.
Якубың Худайы дыкгат бермейәр».
8Дүшүниң, эй, халкың кемакыллары,
эй, акмаклар, хачан боларкаңыз пайхаслы?
9Гулагы ярадан, хей, эшитмезми?
Гөзе шекил берен, хей-де, гөрмезми?
10Миллетлери тоба гетирйән,
ынсаныете билим өвредйән җеза бермезми?
11Реб билйәр ынсанларың пикирлерини
хем-де бу пикирлериң паныдыгыны.
12Я Реб, Сениң тербиелейән ынсаның,
Өз кануныңы өвредйән ынсаның нәхили багтлы!
13Сен эрбетлериң габры тайяр болянча,
бу ынсаны мушакгатлык дөврүнде
аман галдыряң.
14Чүнки Реб Өз халкыны ташламаз,
Ол сайлан халкыны асла терк этмез.
15Чүнки адалат догрулыга доланар,
йүреги догрулар хем оңа эерер.
16Мениң үчин эрбетлериң гаршысына ким галар?
Мениң үчин беткәрлере ким гаршы дурар?
17Эгер Реб көмекчим болмадык болса,
җаным габрың үмсүмлигине эййәм гөчерди.
18«Аягым бүдрейәр» диен махалым,
мени, я Реб, садык сөйгиң голдады.
19Йүрек гайгыларымың артан махалы,
Сениң теселлиң җаныма рахатлык берйәр.
20Зулум канунларыны дүзйән эрбет хөкүмдарлар,
эйсем Саңа яран болуп билерми?
21Олар догры ынсаның җанына гаршы
дил бирикдирйәрлер,
бигүнәни өлүме хөкүм эдйәрлер.
22Эмма Реб болды мениң беркитмәм,
Худайым – пена эдинен гаям.
23Ол оларың яманлыгыны өзлерине гайтарар,
олары эрбетликлери үчин гырып түкедер;
Худайымыз Реб олары гырып түкедер.