‏ 2 Kings 19:1-34

Хизкия Ишая пыгамбере геңешйәр

(Ишая 37:1-38)

1Хизкия патыша Рабшаканың сөзлерини эшиденде, якасыны йыртып, җул гейнип, Реббиң өйүне гитди. 2Патыша көшги доландырыҗы Элякымы, Шебна мүрзәни ве яшулы руханылары Амозың оглы Ишая пыгамбериң янына иберди. Хеммеси җул гейдилер. 3Олар Ишая пыгамбере шейле дийдилер: «Хизкия патыша шейле диййәр: „Шу гүн биз хасрат, җеза ве рысвалык астындадырыс; бизиң ягдайымыз дүнйә инҗек болуп дуран баласыны догурмага меҗалы галмадык аялыңкы ялыдыр. 4Онуң алыхезрети Ашур патышасының иберен баш везириниң дири Худайы масгараламак үчин айдан әхли сөзлерини, белки, Худайың Реб эшидендир; Худайың Реб шол сөзлери үчин олары җезаландырар. Инди аман галан адамлар үчин дилег эт“». 5Хизкияның хызматкәрлери Ишая пыгамбериң янына геленлеринде, 6Ишая пыгамбер олара шейле дийди: «Җенабыңыза айдың, Реб шейле диййәр: „Ашур патышасының хызматкәрлериниң Мени кемсидип айдан сөзлерини эшидениң үчин олардан горкма. 7Мен онуң ичине бир рух иберерин велин, ол бир хабар эшидип, өз юрдуна доланар. Мен оны өз юрдунда гылыч билен өлдүрдерин“».

Ашур патышасының хайбаты

8Баш везир Ашур патышасының Лакышдан гайдандыгыны эшидип, ызына доланды. Ол патышаның Либна галасына гаршы уршуп йөрендигини гөрди. 9Патыша Эфиопия патышасы Тирхаканың өзи билен урушмага чыкандыгыны эшидип, ол Хизкияның янына чапарлар ёллады. 10Ашур патышасы Яхуда патышасы Хизкия шейле хабар иберди: «Сениң бил баглаян Худайың: „Иерусалим Ашур патышасының элине берилмез“дийип, сени алдамасын. 11Ашур патышасының әхли юртлары бүтинлей ёк эдип, халкларың башына нә гүнлери гетирендигини эшиденсиң. Инди сиз халас эдилермикәңиз? 12Ата-бабаларымың дерби-дагын эден галаларының: Гозаның, Хараның, Ресепиң илатыны, Теласарда болан Эден халкыны өз худайлары ата-бабаларыңың элинден халас этдими? 13Хамат, Арпат ве Сепарвайым галаларының шалары, Хена ве Ывах галаларының шалары ниреде?»

Хизкияның дилеги

14Хизкия хаты чапарларың элинден алып окады. Онсоң ол Реббиң өйүне барып, хаты Реббиң өңүнде ачып гойды. 15Хизкия Реббиң хузурында дилег эдип, шейле дийди: «Эй, керупларың үстүнде тагт гуран Ысрайыл Худайы Реб! Бүтин дүнйәниң патышалыкларының Худайы Сенсиң, Сен еке-тәксиң. Ери-гөги ярадан-да Сенсиң. 16Я Реб, гулак ас-да, эшит, я Реб, гөзлериңи ач-да гөр. Санхерибиң дири Худайы масгаралап, айдан сөзлерини эшит. 17Я Реб, хакыкатданам, Ашур патышалары әхли миллетлери ве оларың юртларыны вейран этдилер. 18Шол миллетлериң худайларыны ода атып якдылар, олар худайлар дәлди. Олар адамларың агачдан ве дашдан ясан бутларыды. 19Инди, эй, Худайымыз Реб, бизи Ашур патышасының элинден халас эт. Я Реб, гой, бүтин дүнйәниң әхли патышалыклары Сениң еке-тәк Худайдыгыңы билсинлер».

Ишая пыгамбер Ашур патышасы барада пыгамберлик эдйәр

20Онсоң Амозың оглы Ишая пыгамбер шейле сөзлер билен Хизкияның янына адам иберди: «Ысрайыл Худайы Реб шейле диййәр: „Ашур патышасы Санхерип барада эден дилегиңи эшитдим. 21Мен – Реббиң ол барада айдан сөзлери шудур: Сион бой гызы
йигренч билен сени кемсидйәр,
Иерусалим гызы ▼

▼Сион бой гызы… Иерусалим гызы – бу Иерусалим халкы диймекдир. Сөзлүге серет.

сениң үстүңден гүлйәр“.

22Сен кими масгаралап, киме дил етирдиң?
Кимиң гаршысына сесиңе бат берип,
киме улумсылык билен габак галдырдың?
Ысрайылың Мукаддесине!
23Чапарларың аркалы
Таңрыны масгаралап,
шейле дийдиң:
„Биртопар сөвеш арабаларым билен
дагларың үстүне чыкдым,
Ливаның җүммүшине бардым,
онуң иң узын кедр агачларыны,
гөзел серви агачларыны чапдым.
Мен онуң иң чола ерине,
гүр җеңңелине гирдим.
24Кесеки юртларда гуюлар газып,
сувуны ичдим.
Мүсүриң әхли деряларыны,
өз дабаным билен гуратдым“.

25„Эшитмедиңми нәме сен
озалдан шу нетиҗә геленими?
Гадымдан бәри муны йүрегиме дүвдүм,
инди шу гүн оны амала ашырярын,
сен галалары вейран эдерсиң,
харабачылыга өврерсиң.
26Бу галаларың илаты эҗизди,
алҗырап ховсала дүшдүлер.
Олар мейдан өсүмликлериниң,
мымык гөк майсалыкларың,
тамың үстүндәки отларың,
өсмәнкә гурап ёк болшы дек болдулар.

27Эмма сениң отурып-туршуңы,
гирип-чыкышыңы,
Маңа гаршы дызайшыңы билйәрин.
28Мениң гаршыма дызанлыгың,
гопбамлыгың
гулагыма гелип етендиги үчин,
бурунлыгымы бурнуңа,
агыззырыгымы-да агзыңа дакып,
сени гелен ёлуң билен
ызыңа уградарын Мен“».

29Ишая пыгамбер Хизкия шейле дийди: «Сениң үчин аламат шудур: „Шу йыл ве гелҗек йыл сиз өзи битен зады иерсиңиз, үчүнҗи йыл болса өзүңиз экип, хасылыны оруп алың ве үзүм багларыны отурдың-да, шоларың мивелерини ийиң. 30Яхуда несиллериниң гутулып аман галанлары ене-де ашакда көк уруп, ёкарда миве берерлер. 31Аман галанлар Иерусалимден, халас боланлар Сион дагындан чыкып гелерлер. Бу Реббиң ыхласы билен амала ашар“».

32Реб Ашур патышасы барада шейле диййәр: «Ол бу шәхере гирмез, ок атмаз, бу шәхериң гаршысына галканлы чыкмаз ве шәхериң диварына яплап, япгыт гурмаз. 33Ол гелен ёлы билен ызына гайдар, йөне бу шәхере гирмез. Муны Мен – Реб айдяндырын. 34Мен бу шәхери Өзүмиң хем-де гулум Давудың хатырасы үчин горап, оны халас эдерин».