Genesis 22:1-14
Худай Ыбрайымы сынаяр
1Шол вакалардан соң Худай Ыбрайымы сынады. Худай оңа: «Ыбрайым!» дийип сесленди. Ыбрайым Оңа: «Лепбей» дийип җогап берди. 2Худай: «Оглуңы, ялңыз оглуңы, сөйгүли оглуң Ысхагы ал-да, Морыя юрдуна бар ве Мениң саңа гөркезҗек дагымың үстүнде Ысхагы Худая якма гурбанлыгы хөкмүнде хөдүр эт» дийди. 3Ыбрайым даң билен туруп, эшегини гаңңалады. Өз хызматкәрлеринден икисини хем-де Ысхагы янына алды; якма гурбанлыгы үчин одун дөвүшдирди ве Худайың өзүне айдан ерине гитди. 4Үчүленҗи гүн Ыбрайым ол ери узакдан гөрди. 5Ыбрайым хызматкәрлерине: «Сиз шу ерде, эшегиң янында галың. Оглум икимиз бейлерәге гидип, сежде эдип, онсоң ызымыза доланып гелерис» дийди. 6– 7Ол якма гурбанлыгы үчин ниетленен одунлары оглы Ысхагың омзуна гойды, от билен пычагы болса Ыбрайымың өзи гөтерди. Шейдип, икиси тиркешип гитдилер. Олар гидип баряркалар, Ысхак бирден: «Кака!» дийип, Ыбрайыма йүзленди. Ыбрайым: «Нәме, оглум?» дийди. Ысхак: «От-да, одун-да бар, йөне якма гурбанлыгы үчин җанлы ниреде?» дийди. 8Ыбрайым: «Якма гурбанлык җанлысы билен Худайың өзи үпҗүн эдер, оглум» дийип җогап берди. Олар ёлларыны довам этдирдилер. 9Олар Худайың Ыбрайыма гөркезен ерине гелип етдилер. Ыбрайым ол ерде гурбанлык сыпасыны ясады. Одунлары онуң үстүне үйшүрди ве оглы Ысхагы даңып, оны одунларың үстүнде ятырды. 10Соңра оглуны гурбан этмек үчин пычагыны элине алды. 11Онсоң Реббиң перишдеси оңа гөкден: «Ыбрайым! Ыбрайым!» дийип гыгырды. Ыбрайым Оңа: «Лепбей» дийип җогап берди. 12Перишде: «Оглана эл гатма, оңа хич зат этме. Инди Мен сениң Худайдан горкяндыгыңы билйәрин. Сен өз ялңыз оглуңы Менден гайгырмадың» дийди. 13Шол вагт Ыбрайым башыны галдырып, аңырракда гырымсы агачларың гүр шахаларына шахы чолашан бир гочуң дурандыгыны гөрди. Ыбрайым барып гочы тутды ве оны оглуның дерегине Реббе якма гурбанлык эдип берди. 14Ыбрайым бу ере «Яхве йире ▼▼Яхве йире – бу сөзлем Реб үпҗүн эдйәр диймеги аңладяр.
» дийип ат гойды. (Хәзирки айдылян «Реббиң дагында үпҗүн эдилйәр» диен сөз хем шондан галандыр.)
Copyright information for
TukCyr16