Gen 6:11-8:22 | TukCyr16 | STEP | Худайың назарында ер йүзи азгынчылыкдан ве зулумдан долуды.

‏ Genesis 6:11-22

11 Худайың назарында ер йүзи азгынчылыкдан ве зулумдан долуды. 12 Худай ер йүзүндәки әхли җанлы-җандарларың азгынчылыга йүз урандыгыны гөрди. 13 Худай Нуха шейле дийди: «Мен бүтин җанлы-җандарларың соңуна чыкҗак, чүнки олар зерарлы ер йүзи зулумдан долды. Мен олары ер билен биле ёк этҗек. 14 Өзүңе серви агаҗындан бир гәми яса; онда отаглар ясап, гәмә ичинден хем дашындан шепбик чал. 15 Гәмини шейле ясамалы: онуң узынлыгы үч йүз, гиңлиги элли ве бейиклиги отуз тирсек болсун. 16 Оңа үчек-де ^{▼▼Үчек – я-да пенҗире.} яса, үчегиң бойы бир тирсек болсун; гәминиң гапысыны гапдалдан ач. Гәмини ашакы, ортакы ве үстки гатлардан ыбарат эдип яса. 17 Ине, Мен болса ер йүзүне сил гөндерип, гөклериң астындакы бурнунда дирилик непеси болан җанлы-җандарларың әхлисини ёк этҗекдирин; ер йүзүндәки затларың барысы өлер. 18 Эмма Мен сениң билен әхт баглашарын. Сен огулларың, аялың хем гелинлериң билен гәмә мүнерсиң. 19 Дири галмаклары үчин, бир эркек, бир уркачы эдип, җандарларың-да хер гөрнүшинден бир җүбүтини гәмә алып мүн. 20 Дири галмак үчин гушларың, малларың ве сүйрениҗилериң херси өз тайы билен җүбүт-җүбүт болуп, сениң билен гәмә мүнерлер. 21 Шейле хем сен өзүңе хем әхли хайванлара иймит болар ялы өз яның билен дүрли-дүмен азык-овкат алып мүн». 22 Нух Худайың буйран затларының хеммесини ерине етирди.

‏ Genesis 7

Нух гәмә мүнйәр

1 Реб Нуха шейле дийди: «Әхли машгалаң билен гәмә мүн, чүнки Мен сениң дөвүрдешлериңиң ичинден диңе сениң догручыл адамдыгыңы гөрдүм. 2 – 3 Хайванларың тохумларыны ер йүзүнде дири сакламак үчин, оларың халал гөрнүшлериниң эркегинден ве уркачысындан еди җүбүт, харам гөрнүшлериниң эркегинден ве уркачысындан бир җүбүт, шейле хем гушларың эркегинден ве уркачысындан еди җүбүт ал. 4 Чүнки Мен еди гүнден кырк гиҗе-гүндизләп ере ягыш ягдырып, Өз ярадан җанлы-җандарларымың әхлисини ер йүзүнден сүпүрип ташлаҗакдырын». 5 Нух Реббиң буйран затларының хеммесини берҗай этди. 6 Ере сил геленде, Нух алты йүз яшындады. 7 Нух, онуң огуллары, аялы ве гелинлери силден гутулмак үчин гәмә мүндүлер. 8 – 9 Худайың Нуха буйрушы ялы, халал ве харам хайванлар, гушлардыр сүйрениҗилер эркек ве уркачы җынсында җүбүт-җүбүт болуп, Нух билен гәмә мүндүлер. 10 Еди гүнден соң ер йүзүни сил алды.

11 Нухуң өмрүниң алты йүзүнҗи йылының икинҗи айының он единҗи гүни – хут шол гүн дүйпсүз чуңлугың әхли чешмелери бөвсүлди, асман сув бентлери кимин ачылды. 12 Кырк гиҗе-гүндизләп, ер йүзүне дынман ягыш ягды. 13 Шол гүн Нух, онуң огуллары Сам, Хам, Яфес, Нухуң аялы хем-де гелинлери гәмә мүндүлер. 14 – 15 Әхли хайванлар, маллар, сүйрениҗилер ве гушлар – әхли ганат-перлилер херси өз тайына гөрә, бурнунда дирилик непеси болан җанлы-җандарларың хеммеси җүбүт-җүбүт болуп, Нух билен гәмә мүндүлер. 16 Әхли эркек хем уркачы җанлы-җандарлар Худайың Нуха буйрушы ялы гәмә мүндүлер. Онсоң Реб гәминиң гапысыны япды. 17 Ер йүзүнде сил кырк гүн довам этди. Сув гитдигисайы җошды ве гәми ерден ёкары гөтерилди. 18 Ерде сув җошуп, җуда көпелди; гәми сувда йүзүп йөрди. 19 Сув ерде шейле бир җошды велин, хатда ер йүзүндәки бар белент даглар-да сувуң ашагында галды. 20 Сув дагларың депесинден он бәш тирсек ёкары галды; дагларың үсти сув билен өртүлди. 21 Ер йүзүнде херекет эдйән җанлы-җандарларың әхлиси, гушлар-да, маллардыр хайванлар-да, сүйрениҗилердир ынсанлар-да ёк болдулар. 22 Гуры ердәки бурнунда дирилик непеси болан җанлы-җандарларың хеммеси өлди. 23 Реб ер йүзүндәки әхли җанлы-җандарлары сүпүрип ташлады; ынсанлар, маллар, хайванлар, сүйрениҗилер ве гушлар ер йүзүнден сүпүрилип ташланды. Диңе Нух ве онуң янындакылар дири галдылар. 24 Тутуш ер йүзүни йүз элли гүнләп сил алды.

‏ Genesis 8

Нух гәмиден чыкяр

1 Нух хем-де онуң билен гәмиде болан хайванлардыр малларың әхлисини Худай ятдан чыкарманды. Худай ерде шемал өвүсдирди; сув чекилмәге башлады. 2 Дүйпсүз чуңлугың чешмелери бекленди,
Гөклериң пенҗирелери япылды,
Гөкдәки ягыш диңди.

3 Сув ер йүзүнден кем-кемден чекилди; йүз элли гүнден соң сув песелди. 4 Гәми единҗи айың он едиси гүни Арарат дагларында сакланды. 5 Онунҗы ая ченли сув песелмегини довам этди; онунҗы айың бири гүни дагларың башы гөрүнди.

6 – 7 Кырк гүнден соң Нух өз ясан гәмисиниң пенҗиресини ачды-да, бир гарганы чыкарып, учурып гойберди; гарга тә ер гураянча учуп гезиберди. 8 Соңра сувуң ерден долы чекилендигини я-да чекилмәндигини билмек үчин Нух бир кепдерини учурып гойберди. 9 Кепдери гонара ер тапман, онуң янына гәмә доланып гелди, чүнки ериң йүзи энтек хем сув билен өртүленди. Нух элини узадып кепдерини тутды-да, оны өз янына гәмә алды. 10 Нух еди гүн гарашандан соң, ене-де кепдерини учурып гойберди. 11 Кепдери агшам онуң янына доланып гелди. Бу гезек онуң агзында зейтун агаҗының тәзе ёлнан япрагы барды. Нух сувуң ерден чекилендигине гөз етирди. 12 Ол ене еди гүн гарашандан соң, кепдерини үчүнҗи гезек иберди. Кепдери бу сапар ызына доланмады.

13 Нухуң өмрүниң алты йүз биринҗи йылының илкинҗи айының бирине сув ерден чекилипди. Нух гәминиң үчегини сөкүп, даш-төверегине серетди; ериң йүзи сарыгыпды. 14 Икинҗи айың йигрими едисине ер бүтинлей гурады. 15 – 16 – 17 Реб Нуха: «Аялың, огулларың ве гелинлериң билен гәмиден чык. Яныңда бар болан җанлы-җандарларың әхлисини – әхли хайванлары: гушлары, маллары, сүйрениҗилери өзүң билен гәмиден алып чык. Гой, олар ериң йүзүне яйрап, өрңәп көпелсинлер» дийди. 18 Нух аялы, огуллары ве гелинлери билен гәмиден чыкды. 19 Әхли хайванлар, әхли сүйрениҗилер, әхли гушлар – ер йүзүнде херекет эдйән бүтин җандарлар өз гөрнүшлери билен гәмиден чыкдылар. 20 Нух Реббе гурбанлык сыпасыны гурды; ол халал хайванлардыр гушларың бирнәчесини алды-да, олары гурбанлык сыпасының үстүнде гоюп, Реббе якма гурбанлык берди. 21 Реб якымлы ысы алып, Өз янындан шейле дийди: «Мундан бейләк ер хич хачан ынсан зерарлы нәлетленмез, чүнки онуң калбындакы пәли-ниети яшлыгындан бәри писдир. Мен инди хич хачан бүтин җанлы-җандарлары шу эдишим ялы хеләклемерин. 22 Индиден бейләк ерде экишдир орумың, аңзакдыр җөвзаның, томусдыр гышың хем-де гиҗе-гүндизиң өмүрбойы ызы үзүлмез».