‏ Mark 5:1-20

Иса арвах-җын эелән адамы сагалдяр

(Матта 8:28-34; Лука 8:26-39)

1Иса билен шәгиртлери көлүң бейлеки кенарындакы герасалыларың
Герасалылар – кәбир голязмаларда гадаралылар. Серет: Мат 8:28.
юрдуна гелдилер.
2Иса гайыкдан дүшен бадына, Оңа гонамчылыкдан чыкып гелйән бир адам душды. Бу адамы арвах-җын эеләпди. 3Ол мазарларың арасында яшаярды. Оны хич ким хатда зынҗырлап хем саклап билмейәрди. 4Онуң эл-аякларыны энчеме гезек зынҗырласалар-да, гандалласалар-да, ол зынҗырлары гырып, гандаллары бөлек-бөлек эдйәрди. Хич ким оны ёла гетирип билмезди. 5Ол гиҗе-гүндиз гонамчылыкда, дагларда үзнүксиз гыгырып, өзүни даш билен яралар йөрерди.

6Ол Исаны узакдан гөрүп, ылгап гелди-де, Онуң өңүнде дызына чөкүп, тагзым этди. 7Батлы сес билен гыгырып: «Эй, Иса! Эй, Бейик Худайың Оглы, мениң билен нәме ишиң бар? Ялбарян, Худайың хакы үчин мени гынама!» дийди. 8Себәби Иса оңа: «Эй, арвах-җын, бу адамдан чык» дийипди. 9Онсоң Иса арвах-җындан: «Адың нәме?» дийип сорады. Ол хем: «Адым Гошун
Гошун – грекче Легион. Бу сөз алты мүң эсгерли гошуны аңладяр.
, чүнки биз көплүкдирис» дийип җогап берди.
10Өзлерини бу месгенден ковуп гойбермезлиги үчин, олар Иса көп ялбардылар. 11Шол ердәки дагың этегинде уллакан бир доңуз сүрүси отлап йөрди. 12Арвах-җынлар Иса ялбарып: «Бизи шол доңузларың арасына гойбер, оларың ичине гирели» дийдилер. 13Иса олара ругсат берди. Арвах-җынлар чыкып, доңузлара гирдилер. Шонда ики мүңе голай доңуздан ыбарат бу сүри учутдан ашак зыңып, көлде пайырдашып гарк болды. 14Доңуз чопанлары болса гачып гидип, шәхерлердир обалара бу ваканы хабар бердилер. Халайык нәме боланыны гөрмәге гелди. 15Олар Исаның янына геленлеринде, бир гошун арвах-җын эелән адамың инди эгин-эшикли отураныны, акылының хем ериндедигини гөрүп горкдулар. 16Ваканы гөренлер арвах-җын эелән адама ве доңузлара нәме боландыгы хакында халка гүррүң бердилер. 17Онсоң халк өзлериниң юрдундан гитмеги үчин, Иса ялбармага башлады. 18Иса гайыга мүненде, арвах-җындан халас болан адам Ондан Өзи билен гитмәге ругсат сорап ялбарды. 19Эмма Иса муңа ругсат бермеди. Оңа: «Өйүңе, өзүңкилериң арасына гит, Реббиң сениң үчин нәмелер эдендигини, саңа нәхили рехим-шепагат гөркезендигини олара гүррүң бер» дийди. 20Ол хем гидип, Исаның өзүне эден ягшылыгының барыны Декаполисде
Декаполис – Самария билен Җелиләниң гүндогарында ерлешен он шәхериң умумы ады. Сөзлүге серет.
җар этмәге башлады. Хеммелер муңа хайран галды.
Copyright information for TukCyr16