‏ Matthew 13:1-23

Экин тымсалы

(Марк 4:1-20; Лука 8:4-15)

1Шол гүн Иса өйден чыкып, көлүң якасында отырды. 2Дашына шейле улы мәхелләниң үйшендиги себәпли көлдәки бир гайыга мүнүп отырды. Тутуш мәхелле болса көлүң якасында, гуры ерде дурды. 3Иса олара тымсаллар аркалы көп затлар өвретди: «Бир дайхан экин экмәге чыкяр. 4Экип йөркә, тохумларың бирнәчеси ёлуң үстүне дүшйәр ве гушлар гелип, оны чокярлар. 5Бирнәчеси топрагы аз, дашлы ере дүшйәр. Топрагы чуң болмансоң, олар тиз гөгерйәр. 6Йөне гүн гызанда, көклериниң ёкдугы зерарлы солуп, гураярлар. 7Бирнәче тохум тикенлериң арасына дүшйәр. Тикенлер өсүп, олары басяр. 8Бирнәчеси-де говы ере дүшүп, кәбири йүз, кәбири алтмыш, кәбири хем отуз эссе хасыл берйәр. 9Эшитмәге гулагы бар адам эшитсин!»

10Онсоң шәгиртлер Исадан: «Нәме үчин халка тымсаллар билен гүррүң берйәрсиң?» дийип сорадылар. 11Ол шейле җогап берди: «Гөгүң Шалыгының сырларына дүшүнме укыбы сизе берилди, олара берилмеди. 12Кимде бар болса, оңа ене берлер, ондакы бол болар; кимде ёк болса, онуң элиндәки хем алнар. 13Мениң олара тымсаллар билен гүррүң бермегимиң себәби шудур: олар середйәрлер, йөне гөрмейәрлер, диңлейәрлер, йөне эшитмейәрлер ве дүшүнмейәрлер. 14 aШейдип, Ишаяның пыгамберлик билен айдан сөзлери оларда берҗай боляр: „Эшидип дурсаңыз-да, хич дүшүнмерсиңиз,
середип дурсаңыз-да, хич аңламарсыңыз.
15Бу халкың йүреги күтелди,
гулаклары кер ачды,
гөзлери гапылды.
Ёгсам гөзлери билен гөрүп,
гулаклары билен эшидердилер,
аңлары билен аңлап,
Маңа тарап доланардылар,
Мен хем олара шыпа берердим“.

16Эмма сиз нәхили багтлы! Себәби гөзлериңиз гөрйәр, гулакларыңыз эшидйәр. 17Сизе догрусыны айдярын: көп пыгамберлер ве энчеме догры адамлар сизиң гөрйәнлериңизи гөрмек иследилер, эмма гөрмедилер. Сизиң эшидйәнлериңизи эшитмек иследилер, эмма эшитмедилер.

18Инди дайхан хакындакы тымсалың манысыны диңләң: 19ким Худайың Шалыгы хакындакы сөзи эшидип, оңа дүшүнмесе, шейтан гелип, онуң йүрегинде экилени согруп аляр. Ёлуң гырасында экилен будур. 20Дашлы ере экилен болса, сөзи эшидип, оны дессине шатлык билен кабул эдйәндир. 21Эмма бейле адамда көк ёкдур, чыдамсыздыр. Бу сөз үчин мушакгат я-да ызарлама боланда, ол дессине имандан йүз дөндерер. 22Тикенлигиң арасына дүшен тохум болса сөзи эшидйәр, йөне дүнйәниң гайгылары, баямак хөвеси оны богяр ве сөз хасылсыз галяр. 23Говы топрага экилен болса, сөзи эшидип, оңа дүшүнйәр хем-де хасыл берйәр. Бейле адамларың кәбири йүз, кәбири алтмыш, кәбири отуз эссе хасыл берйәр».
Copyright information for TukCyr16