Psalms 104:1-15
1Реббе шүкүр эдиң ве сежде эдиң,халклар арасында Онуң ишлерини җар эдиң.
2Оңа нагма айдың, Оны шөхратландырың,
әхли гудратлы ишлери барада сиз гүррүң бериң.
3Реббиң мукаддес ады билен магтаның;
Оны агтарянларың йүреги шатлыкдан долсун.
4Реббе, Онуң кувватына сыгының,
дынгысыз Онуң хузурыны агтарың.
5– 6Эй, Реббиң бендеси Ыбрайымың зүряды,
Онуң сайланлары – Якубың несли!
Ятлаң Онуң гөркезен гудратларыны,
мугҗызаларыны, агзындан чыкан карарларыны.
7Ол – Худайымыз Реб,
Ол тутуш ер йүзүне казылык эдйәр.
8– 9Ол әхтини, мүң несле берен сөзүни,
Ыбрайым билен эден әхтини,
Ысхага берен Өз вадасыны
элмыдама ятда саклаяр.
10– 11Дийди: «Мен сизе Кенган юрдуны,
мирасыңыза дүшен пай хөкмүнде берерин».
Муны Якуба тассыклады канун хөкмүнде,
Ысрайыла – мүдими әхт хөкмүнде.
12Шонда олар аз санлыдылар,
гаты аз ве шол ерде гелмишекдилер.
13Гечйәрдилер бир миллетден башга миллете,
бир шалыкдан – башга шалыга.
14Реб олары эзмәге хич ёл бермеди,
шолар себәпли Ол шалара кәеди.
15Дийди: «Сайлап-сеченлериме сиз эл дегирмәң,
пыгамберлериме яманлык этмәң».
Copyright information for
TukCyr16