‏ Job 33

Элиху Аюбга қарши гапиради

1Эй Аюб, энди менинг сўзларимни эшитинг,
Ҳамма гапларимга қулоқ солинг.
2Мен ҳозир гапиришга тайёрман.
Сўзларим тилимда тизилиб турибди.
3Сўзларим пок кўнглимдан чиқади,
Чин дилдан гапираман.
4Мени Худонинг Руҳи яратган,
Қодир Худонинг нафаси менга ҳаёт бериб турибди.
5Агар қўлингиздан келса, менга жавоб беринг–чи,
Ўзингизни ҳимоя қилиб кўринг–чи!
6Худонинг олдида сиз ҳам, мен ҳам бирмиз,
Мен ҳам тупроқдан яралганман.
7Мендан қўрқмасангиз ҳам бўлади,
Сизга ҳеч зулм ўтказмайман.

8Гапларингизни ўз қулоғим билан эшитдим,
Қуйидаги сўзларни олдимда айтгансиз:
9«Мен покман, айбсизман,
Топ–тозаман, менда ҳеч бир айб йўқ.
10Худо эса менга қарши чиқишга баҳона қидиряпти,
Мени Ўз душманлари қаторига қўшиб қўйди.
11Оёқларимни занжирбанд қилди,
Юрган йўлимни кузатиб туради.»

12Аюб, мана шу борада сиз ноҳақсиз.
Мен сизга шуни айтай:
Худо бутун одамзоддан улуғроқдир.
13Шундай экан, нимага У билан даъволашяпсиз?
Нима учун, Худо менга жавоб бермайди, дейсиз?
14Худо қайта–қайта гапиради.
Шунда ҳам одамлар тушунмайди.
15Одамлар чуқур уйқуга кетганда,
Ўринларида ухлаб ётганда,
Тушлар, тунги ваҳийлар орқали
16Худо уларнинг қулоқларига гапиради,
Ўз огоҳлантиришлари билан уларни қўрқитади.
17Инсон гуноҳларидан қайтсин,
Одамзод такаббур бўлмасин деб, бу сўзларни айтади.
18Ўша огоҳлантиришлар одамларни қабрдан сақлайди,
Ўлим дарёсидан ▼

▼ …Ўлим дарёсидан… — ёки …Қиличдан ўтказилишдан….

қутқаради.
19Худо инсонларга дарду оғриқ бериб,
Одамларнинг суякларини зирқиратиб, тарбиялайди.
20Шунда улар нонга ҳам қарай олмайдиган бўлиб қолади.
Ҳатто энг ширин овқатлар ҳам кўнглини айнитади.
21Улар озиб–тўзиб кетади, фақат териси қолади.
Олдин кўринмаган суяклари энди туртиб чиқади.
22Ана, улар қабрга яқинлашиб қолди.
Ўлим уларнинг жонини пойлаб турибди.
23Лекин шу пайтда инсоннинг ҳимоячиси бўлса,
Мингларга қарши чиқиб,
Ўша инсонни солиҳ деб тасдиқлайдиган бир ҳимоячиси
24Ўша инсонга раҳм қилиб:
«Эй Худойим, уни қабрдан қутқаргин,
Бу инсоннинг жони эвазига тўлов топдим», деса,
25Ўша инсоннинг танаси ёш боланики каби янгиланади,
Ёшлигидаги каби яна кучга тўлади.
26Ўша инсон Худога ибодат қилади,
Худо эса уни қабул қилади.
Худонинг ҳузурига у шодлик билан киради,
Чунки Худо уни солиҳлик йўлига қайтаради.
27Ўша инсон келиб, бошқаларга шундай дейди:
«Мана, мен тўғри йўлдан юрмасдан,
Гуноҳ қилган эдим,
Лекин мен ўзимга лойиқ жазони олмадим.
28Худо жонимни қабрдан қутқариб қолди.
Энди менинг ҳаётим ёруғ кунларга тўла!»

29Ҳа, Худо одамзодга шундай қилади,
Бир эмас, икки эмас, кўп марта такрорлайди.
30Инсонларни қабрдан сақлаш учун,
Ҳаёт нури уларнинг йўлларини ёритсин деб, шундай қилади.
31Эй Аюб, диққат қилинг, менга қулоқ солинг,
Жим туринг, мен гапирай.
32Агар бирор гапингиз бўлса, менга жавоб беринг.
Гапираверинг, чунки оқланишингизни хоҳлайман.
33Лекин гапингиз бўлмаса, менга қулоқ солинг,
Сукут сақланг, мен сизга доноликни ўргатай.”