Isaiah 50
HIER. Post vocationem gentium, post captionem fortis, cujus praeda divisa est apostolis, loquitur ad populum Judaeorum super Sion quae superius ait: etc. Rom. 7.. Joan. 8.. Unde: Rom. 6.. ID. Hoc est ut sciatis me matrem vestram non repudiasse, sed eam voluntate propria recessisse: post multa beneficia carnem assumpsi, nec jam per prophetas, sed praesens ipse locutus sum. Herodi propter malitiam, etc., usque ad de omnibus in commune: Isa. 30. Quasi diceret: Rationales, Psal. 77.. Joan. 8., et hujusmodi. ID. Invehitur contra eos qui putabant, etc., Matth. 26.. Aiunt philosophi non amplius decem stadiis a terra nubes in sublime levari, et solis splendorem abscondi: sic excluso coeli lumine, aer inferior obscuratur. Sanctos, scilicet ut se cognoscant peccatores. Ut agant poenitentiam in timore et cilicio. etc. ID. Quamvis possint haec referri ad Isaiam, proprie tamen referuntur ad Christum, quasi diceret: Qui olim talia operatus sum, et modo similia operari possum, non est potentia imminuta. . ID. Vestimentum vetustate et tinea consumitur. Judaei quoque quadraginta duobus annis post passionem ad poenitentiam vocati sunt: tandem negligentes contriti sunt advenientibus Romanis, et malae conscientiae tinea devorati. Qui timet non est perfectus, etc., usque ad hic custodit animas sanctorum integras et pudicas et puras. Gentilis populus in tenebris, etc., usque ad ad poenitentiam voco; Ezech. 18.. quasi diceret: Nihil prodest exhortatio, nec est spes salutis post scelera: Psal. 13.. Civitatis ignem quo a Romanis succensa est accenderunt, etc., usque ad sic peccatoribus diversa peccati materia plus vel minus succenditur. Quia nec beneficiis, nec tormentis, Dei Filium suscipere voluerunt, unde, Matth. 25..
